Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 5 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

അഷിത. എന്ത് ചെയ്താലും പാണ്ഡ്യന്‍ എന്നോട് വന്നുപറയും. ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ രഹസ്യമില്ല. പക്ഷെ രേണുകയെയും അഷിതയെയും ഞാന്‍ അവനില്‍നിന്ന് ഒളിപ്പിച്ചു. പങ്കുവെക്കേണ്ടിവരുമോ എന്നുതന്നെയായിരുന്നു ഭയം. ആരെ പങ്കു വെച്ചാലും അഷിതയെ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല. രേണുകയെ ഞാന്‍ രണ്ടുതവണ ബന്ധപ്പെട്ടു. ഇനിയില്ല. അഷിത എന്റെ കാമുകി മാത്രമല്ല ഭാര്യയുമാണ്. മഹേഷിന്റെയും അഷിതയുടെയും കല്ല്യാണത്തിന് പാണ്ഡ്യനെ വിളിച്ചെങ്കിലും നടുവേദന കാരണം അവന്‍ വന്നില്ല. എന്തുചെയ്യും ഊട്ടിയില്‍ പോവണോ..? അഷിതയ്ക്ക് പനി പിടിച്ചിരിക്കയാണ്. ഏതായാലും നാലഞ്ച് ദിവസം കഴിയാതെ അവള്‍ക്ക് അത് മാറില്ല. ഒരാഴ്ചയെങ്കിലും പിടിക്കും ഭേദമായി ആരോഗ്യവതിയാവാന്‍ അതുവരെ ഊട്ടിയില്‍ പോയാല്‍ അടിച്ചു പൊളിക്കാം. പക്ഷെ ഇനി ഞാന്‍ മറ്റൊരു പെണ്ണിനെ തൊടില്ല. മാധവന്‍ മനസില്‍ ഉറപ്പിച്ചു. കാര്‍ കമ്പനിയിലേക്ക് കയറ്റി നിര്‍ത്തി. ആരെയും നോക്കാതെ മാധവന്‍ മുകളിലേക്ക് കയറി. ഓഫീസില്‍ പോയിരുന്ന മാധവന്‍ താഴെ നിന്ന് സ്‌റ്റെപ്പുകള്‍ കയറി വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. വിചാരിച്ചയാളു തന്നെയാണ് വന്നത്. രേണുക. പച്ചപൂക്കളുള്ള ഒരു സാരിയാണ് വേഷം. ബ്ലാക്ക് ബ്ലൈസും. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രേണുക: മാധവേട്ടന്‍ എത്ര നാളായി ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട്. എന്നു പറഞ്ഞു മാധവനില്‍ ചാരിനില്‍ക്കുന്നു. മാധവന്‍: ജയ വരാന്‍ വൈകൂന്ന് പറഞ്ഞു രേണുക: അപ്പൊ നമുക്ക് സൗകര്യമായി എന്നു പറഞ്ഞു മാധവന്റെ തലയില്‍ തലോടുന്ന രേണുക. മാധവന്‍: നിനക്ക് വീടിന്റെ കടം തീര്‍ന്നോ...? രേണുക: ഇല്ല.. ഇനിയും ഉണ്ട് രണ്ടരലക്ഷം രൂപ.. മാധവന്‍: ഉം അത് തീര്‍ക്കണ്ടേ.. വിഷമത്തോടെ മാധവനെ നോക്കി രേണുക: ഞാനെന്ത് ചെയ്യാനാ മാധവേട്ടാ.. മാധവന്‍: രേണുകേ, നിനക്ക് ഞാന്‍ തരുന്ന അയ്യായിരം കൊണ്ട് എന്താവാനാ..? രേണുക: അതും ശരിയാ... ഇപ്പൊ മാധവേട്ടന്‍ വരുന്നും ഇല്ലല്ലോ.. മാധവന്‍: മോളെ, രേണുകേ.. എനിക്ക് വഴങ്ങി തരുന്നപോലെ നീ കാശിന് വേണ്ടി മറ്റാര്‍ക്കെങ്കിലും വഴങ്ങികൊടുക്കോ..? എന്നാല്‍ കാശ് കിട്ടും. രേണുക: അയ്യോ മാധവേട്ടാ.. നിങ്ങളോട് സഹകരിച്ചെന്ന് കരുതി ഞാന്‍