Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 5 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

ചീത്ത സ്ത്രീയല്ല.. മാധവന്‍: അറിയാം രേണുകേ.. ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് കണ്ണില്‍ കണ്ട ആളുകളല്ല.. എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തുണ്ട്. അവന്റെ ഊട്ടിയിലാണ്. നിനക്ക് താല്‍പര്യമുണ്ടെങ്കില്‍ അവനുമായി കളിക്കാം ഇതുകേട്ട് ആലോച്ചിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന രേണുക. മാധവന്‍: എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ...? രേണുക: ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാല്‍...? മാധവന്‍: ആര് അറിയാന്‍.. ചിലപ്പോള്‍ ഇരുപത്തിയ്യായിരം അല്ലെങ്കില്‍ അന്‍പതിനായിരം അവന്‍ നിനക്ക് തരും.. അതിനു മുകളില്‍ വേണമെങ്കില്‍ നിനക്ക് ചോദിക്കാം.. സംശയത്തോടെ രേണുക: ആരാ മാധവേട്ടാ ആള്..? മാധവന്‍: എന്നെക്കാളും വലിയൊരു പണക്കാരന്‍ രേണുക: ആള് എന്നാ ഇവിടെ വരിക..? മാധവന്‍: ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല നമ്മള്‍ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലണം രേണുക: എങ്ങോട്ട്...? മാധവന്‍: ഊട്ടിയിലേക്ക്... രേണുക: അയ്യോ അത് പറ്റില്ല.. വീട്ടില്‍ നിന്ന് മാറിനില്‍ക്കേണ്ടേ... മാധവന്‍: അത് വേണം താഴെ നിന്ന് രേണുകേ എന്നൊരു വിളിക്കേട്ട് രേണുക: ദാ വരുന്നു എന്നുപറഞ്ഞു പോവുന്ന രേണുകയോട് മാധവന്‍: ഒരു മിനിട്ട് എന്നു പറഞ്ഞു അവളുടെ ഒന്ന് രണ്ടു ഫോട്ടോയെടുക്കുന്നു. മാധവന്‍: ഒന്ന് ചിരിച്ചേ ഇതുകേട്ട് ചിരിക്കുന്ന രേണുക. ഫോട്ടോയെടുത്ത മാധവനോട് രേണുക: ഇത് എന്തിനാ...? മാധവന്‍: അവന് അയച്ചു കൊടുക്കാന്‍ അപ്പോള്‍ മാധവന്‍ ഈ മൂന്നു ഫോട്ടോയും പാണ്ഡ്യരാജന്റെ ഫോണിലേക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. ഭയത്തോടെ രേണുക: അയാള് ഇതുവെച്ച് വല്ലതും മാധവന്‍: ഒന്നും ചെയ്യില്ല. വിശ്വസിക്കാം താഴെ നിന്ന് വീണ്ടും രേണുകേ എന്ന വിളിക്കേണ്ട് രേണുകയോട് മാധവന്‍: നീ താഴോട്ട് ചെല്ല്.. ഇതുകേട്ട് താഴേക്ക് പോവുന്ന രേണുക. പെട്ടെന്ന് മാധവന്റെ ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചു. നോക്കിയപ്പോള്‍ പാണ്ഡ്യരാജന്‍. ഫോണെടുത്ത് ചെവിയില്‍ വെച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: ഹലോ.. പാണ്ഡ്യ പാണ്ഡ്യ: നായരെ സൂപ്പര്‍ ഐറ്റം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. ആരിത്.. മാധവന്‍: അതൊക്കെയുണ്ട്.. താന്‍ എത്ര കൊടുക്കും. പാണ്ഡ്യ: ഒരു പതിനായിരം ദേഷ്യത്തോടെ മാധവന്‍: ഹോ.. പതിനായിരം വല്ല എരുമയുടെ പൂറിനും കൊടുത്ത് കളിച്ചോ... പാണ്ഡ്യ: ന്നാ പതിനായിരത്തി അഞ്ഞൂറ് മാധവന്‍: