Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 5 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

പുറികിലൂടെ വെറകുപുരയിലേക്ക് നടന്നു. അടുക്കള വാതില്‍ വഴി കടക്കുകയാണെങ്കില്‍ പെട്ടെന്ന് എത്താമായിരുന്നു. അങ്ങോട്ട് നടക്കുമ്പോളും മുള്ളുകളുള്ള ചെടികള്‍ അയാളുടെ മുണ്ടില്‍ കൊളുത്തിവലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുണ്ട് ഉയര്‍ത്തി മടക്കികുത്തി അയാള്‍ ധൃതിയില്‍ വെറകുപുരയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെയെത്തിയ അയാള്‍ ചുറ്റുംനോക്കി. പക്ഷെ അവിടെയൊന്നും അഷിതയെ കണ്ടില്ല. ഒരുഭാഗത്ത് നിന്ന് പാദസരത്തിന്റെ കിലുക്കം കേട്ട് ഞെട്ടലോടെ മാധവന്‍ അങ്ങോട്ട് നോക്കി. മുട്ടോളം ഉയരത്തില്‍ മാക്‌സി പൊക്കിപിടിച്ചു കയ്യിലെ മൊബൈല്‍ ഫോണിലെ ടോര്‍ച്ച് കത്തിച്ച് അഷിത നടന്നുവരുന്നത് അയാള്‍ കണ്ടു. നിലാവെളിച്ചവും വീടിന്റെ പുറത്തേക്കിട്ട് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചെത്തില്‍ അവളുടെ വെളുത്ത മിനുസമാര്‍ന്ന കാലുകള്‍ അയാള്‍ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. ചെറുനാണത്തോടെ മാധവനെ നോക്കി അഷിത: അമ്മാവന്‍ വന്നിട്ട് കുറെ നേരായോ...? മാധവന്‍: ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞു തനിക്കഭിമുഖമായി നില്‍ക്കുന്ന അഷിതയെ അയാള്‍ വാരിപുണര്‍ന്നു. ചുണ്ടില്‍ ചുംബിച്ചു. അയാളെ തള്ളി മാറ്റി ചുണ്ടില്‍ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: ന്താ ഇത്ര ധൃതി.? മാധവന്‍: നിന്നെയൊന്ന് കണ്ടിട്ട് എത്ര കാലായി. മൊബൈലിലെ വെളിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തുകൊണ്ട് അഷിത: ഉം ഞാന്‍ വിളിച്ചിട്ടല്ലേ ഇപ്പോളെങ്കിലും വന്നേ മാധവന്‍: അത് മോളെ, ജയ അറിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ എന്താ ഉണ്ടാവാ എന്ന് അറിയില്ല.. അഷിത: അമ്മാവന്റെ രണ്ടാംഭാര്യയല്ലേ ഞാന്‍. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: അതോണ്ടല്ലേ ഞാന്‍ നീ വിളിച്ചപ്പോള്‍ വന്നത്. അവള്‍ക്ക് ഉറക്കഗുളിക കൊടുത്തിട്ടാ ഞാന്‍ വന്നത്. ഏതായാലും പാതിയുറക്കത്തില്‍ അവള്‍ ഉണരില്ല. അത് തീര്‍ച്ച സംശയത്തോടെ അഷിത: അപ്പൊ ഷൈനിയേച്ചിയോ...? മാധവന്‍: അവള് നേരത്തെ കിടന്നു കയ്യിലുള്ള മൊബൈല്‍ മാധവനുനേരെ നീട്ടികൊണ്ട് അഷിത: അമ്മാവന്‍ ഈ ഫോണൊന്ന് പിടിച്ചേ അതു ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന മാധവന്‍. തന്റെ മാക്‌സി അരയോളം ഉയര്‍ത്തി തലവഴി ഊരുന്ന അഷിതയെ ഞെട്ടലോടെയും കാമത്തോടെയും മാധവന്‍ നോക്കി. തലവഴി ഊരിയ മാക്‌സി മാധവനു നേരെ നീട്ടുന്ന അഷിതയില്‍നിന്ന് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളാല്‍ മാധവന്‍ അത് വാങ്ങി. അവളെ അടിമുടി നോക്കി. ആ നിലാവെളിച്ചത്തില്‍ അവളെ മാധവന് ശരിക്കും കാണാമായിരുന്നു. വെളുത്ത മിനുസമാര്‍ന്ന ദേഹം. ഒരു കലപോലുമില്ല. ഈ പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു പെണ്ണ് തന്റെ മുമ്പില്‍ തുണിയൂരി നില്‍ക്കുന്നു. അതും താന്‍ ആവശ്യപ്പെടാതെ. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അയാള്‍