Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 7 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

നാണത്തോടെ പരവശനായി കരുണാകരന്‍: ടീച്ചറെ കാണാതായപ്പോ ഞാന്‍ വന്ന് നോക്കിയതാ. ഇതുകേട്ട് ചിരിച്ചുമൂളുന്ന ഷൈനി. അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് കല്ല്യാണി: ടീച്ചറെ ഞാന്‍ എവിടെക്കെ നോക്കി. ദേ ക്ലാസ് തുടങ്ങി ഷൈനി: ഹോ ഞാന്‍ മറന്നു. കല്ല്യാണി: ഇനിയും താമസിച്ചാല്‍ ഹാജിയാര് ഓരോന്ന് പറയും കരുണാകരനെ നോക്കി ഷൈനി: ശരി മാഷേ എന്നു പറഞ്ഞു പോവുന്ന ഷൈനി. ഷൈനിക്ക മുന്നിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ പിന്‍തിരിഞ്ഞ് കരുണാകരനെ നോക്കി ഒരു കള്ളചിരി കൊടുക്കാന്‍ കല്ല്യാണി മറന്നില്ല. അതുകണ്ട് കരുണാകരന് ദേഷ്യം വന്നു. അയാള്‍ ഷൈനിക്ക് പിന്നാലെ നടന്ന് കോണിപടിയുടെ മുകളില്‍നിന്നും. ഷൈനി അപ്പോള്‍ കല്ല്യാണിയുടെ കൂടെ സ്‌റ്റെപ്പുകള്‍ ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു. സ്‌റ്റെപ്പ് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അയാള്‍ അവളുടെ ചന്തികളില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. ചെറുതാണെങ്കിലും അതിനും ഒരു ചലനമുണ്ടായിരുന്നു. അയാള്‍ അവളുടെ വയറ് കഴിയുന്നത്ര കാണാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നടന്നില്ല. അതിന്റെ നിരാശ അയാളിലുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവള്‍ നന്നായി അത് താഴ്ത്തി ഉടത്തെന്ന് അയാള്‍ക്ക് മനസിലായി. വേഗം ഓഫീസ് മുറിയിലേക്ക് കയറി തന്റെ ആയുധം കടയാന്‍ തുടങ്ങി. ഷൈനി ക്ലാസില്‍ കയറി കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതുമ്പോളും കൈ ഉയര്‍ത്തുമ്പോളും അവളുടെ സാരി മാറി പൊക്കിളും അടിവയറും പുറത്ത് കാണാമായിരുന്നു. പക്ഷെ ചെറിയ കുട്ടികളായതുകൊണ്ട് അതൊന്നും അവള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പക്ഷെ അവളരെ അലസമായി സാരി മാറി മാറി ആ കാഴ്ച ഒരുക്കി. തന്റെ മുന്നില്‍ ഇരിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ ഒരുപക്ഷെ പ്രായപൂര്‍ത്തിയായതാണെങ്കില്‍ ഇന്നവര്‍ ഇതുപോലെ തന്റെ ക്ലാസും ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കില്ല അതുറപ്പ്. ക്ലാസെടുക്കുന്നതിനിടയില്‍ അവളുടെ കണ്ണ് ജനലരികിലേക്ക് പോയി. അതാ തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന ഒരാള്‍. വെളുത്ത മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടും തലയില്‍ വെള്ളക്കെട്ടും നരച്ച താടിയുമായി നില്‍ക്കുന്ന മെലിഞ്ഞ ശരീരത്തോടുകൂടിയ ഒരാള്‍. അന്ന് കണ്ട അതേ സ്ഥാനത്ത് ഇന്ന് മറ്റൊരാള്‍. കുറച്ച് പ്രായാധികമുള്ള ഒരാള്‍. ഏതാണ്ട് 60-70 വയസ് പ്രായം. ഞാന്‍ അയാളെ കണ്ടുഞെട്ടിട്ടും അയാള്‍