Chapter Title : കല്യാണം 11 [കൊട്ടാരംവീടൻ]

വീണു പൊട്ടി.. അവളുടെ ദേഹത്തു എല്ലാം വീണു…

പെട്ടന് ഉള്ള ദേഷ്യത്തിൽ അടിച്ചേങ്കിലും അവൾ നിലത്തു വീണപ്പോൾ.. ഞാൻ ആകെ തകർന്ന് പോയി.. ഞാൻ ഓടി അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു..

“ നീതു…. “

ഞാൻ അവൾ തട്ടി വിളിച്ചു.. ഒരു അനക്കവും ഇല്ല.. ഞാൻ അവളെ കോരി എടുത്തു.. സോഫയിൽ കൊണ്ടുപോയി കിടത്തി.. വെള്ളം എടുത്തു മുഖത്തു തളിച്ചു..

അവൾ അനങ്ങുന്നില്ല.. എനിക്ക് ആകെ പേടി ആയി.. ഞാൻ വീണ്ടും മുഖത്തു വെള്ളം ഒഴിച്ച്. അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു…

“ നീതു…”

അവൾ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു…എന്നെ കണ്ടതും എന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു…അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു…അത് എന്നെ വല്ലാതെ സംഘടപ്പെടുത്തി..

“ നീതു…ഞാൻ അറിയാതെ..”

അവളുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു…എന്നെ തള്ളി മാറ്റി എണിറ്റു..അവൾ ദേഷ്യത്തിൽ എണിറ്റു റൂമിലേക്ക് നടന്നു..

ഞാൻ അവളുടെ പുറകെ ചെന്നു. അവൾ റൂമിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു.. ഞാൻ പുറകെ ചെന്ന് വിളിച്ചേങ്കിലും വാതിൽ തുറന്നില്ല…

ഞാൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു വിളിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നു.

“ നീതു.. അറിയാത്ത അടിച്ചു പോയതാ ക്ഷെമിക്ക്…. “

അകത്തു നിന്നും അനക്കം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല..ഞാൻ തിരികെ വന്നു സോഫയിൽ ഇരുന്നു.. കുറ്റബോധം കാരണം എനിക്ക് വട്ടവൻ തുടങ്ങി.. എന്തെക്കെയോ എന്നിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറിയത് പോലെ…

ഞാൻ വീണ്ടും വാതിലിനു അടുത്ത് എത്തി…വാതിൽ തുറന്ന് കിടക്കുന്നു.. ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി.. അവൾ ബാഗ് പാക്ക് ചെയുവാണ്…ഞാൻ നടന്നു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…

“ നീതു…”

അവൾ ഒന്ന് തിരിച്ചു മിണ്ടിയില്ല..

“ നീ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ…”

ഞാൻ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു..

“ ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ പോകുവാ…”

അവൾ ദേഷ്യത്തിൽ എന്റെ കൈ വീടിവിച്ചു പറഞ്ഞു..

“ എടൊ…ക്ഷെമിക്കു…ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അറിയാതെ പറ്റിയതാ…”

ഞാൻ അവളോട്‌ അപേക്ഷിച്ചു…

“ താൻ പോടോ…ഇതിലും ഭേദം ജയിലിൽ കിടക്കുന്ന അവൻ ആരുന്നു…”

അവൾ ദേഷ്യത്തിൽ എന്റെ നേരെ കൈ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു…എനിക്ക് അതിനു മറുപടി ഉണ്ടായില്ല…

“ താൻ