Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

വീണ്ടും ഉണരുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

തങ്ങളുടെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതം ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കും എന്ന് അവൾ ഉൾപ്പുളകത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതായിരുന്നു, അവൾക്കുവേണ്ടതും. ഇരുപത് വർഷമായി തരിശ്ശായിക്കിടന്നിരുന്ന അവളുടെ ഭൂമിയിൽ ഉഴുതുമറിച്ച കലപ്പ, അത് പെയ്തിറക്കിയ ആദ്യ മഴയിൽ ഉണർത്തുന്നത്, തങ്ങളുടെ വിത്തിന്റെ തളിരായിരിക്കും എന്നവൾക്ക് ഉറപ്പായി.

അത് അവളിൽ വീണ്ടും ഒരു ആവേശക്കൊടുങ്കാറ്റഴിച്ചുവിട്ടു. അവൾ അവനെ കാലുകളും കൈകളും കൊണ്ട് പൂട്ടി, ഒന്ന് ചെരിഞ്ഞു കമിഴ്ന്നു. അതോടെ അരുൺ അടിയിലും അവൾ മുകളിലും ആയി.

എന്താണ്‌ സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് ആശ്ചര്യപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന അരുണിന്റെ കൈകൾ എടുത്ത് തന്റെ മുലകളിൽ പിടിപ്പിച്ച് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകുത്തി, അവൾ അരക്കെട്ടിളക്കി പൊതിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അമ്മയുടെ ഹിതം മനസ്സിലാക്കിയ അരുൺ ആ വെണ്മുലകൾ പിഴിഞ്ഞ് ആ മുലക്കണ്ണുകൾ ഞരടി. അമ്മയുടെ മിഴികൾ സുഖത്താൽ കൂമ്പിയടയുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അടിയിൽ നിന്ന് അവന്റെ കുണ്ണ മുകളിലേക്ക് ശക്തിയിൽ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു പ്രാവശ്യം പോയതിനാൽ ഏറെ സമയമെടുക്കും തനിക്കെന്ന് അരുണിന്‌ അറിയാമായിരുന്നു.

ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ മാലിനി മകന്റെ നെഞ്ചിൽക്കിടന്ന് അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ കവർന്നു. മകന്റെ കൈകൾ തന്റെ പുറം തലോടുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. അവന്റെ കൈകൾ താഴേക്കിറങ്ങി തന്റെ വെൺചന്തികളെ പിഴിയുന്നത് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പൊട്ടിത്തെറികൾ ഉണ്ടാക്കി.

അല്പനേരം തന്റെ അരക്കെട്ട് അവനിലേക്ക് ചേർത്ത് അമർത്തിപ്പിടിച്ച് അനക്കാതെ വച്ചു.

അപ്പോൾ അവന്റെ പൗരുഷം തന്റെ യോനീഭിത്തികളെ തിക്കി, തന്റെ ഉള്ളിൽ തുടിക്കുന്നത് അവളിൽ വീണ്ടും രതിമൂർച്ഛത്തിരമാല ഉയർത്തി. കിതപ്പോടെ അവൾ മകന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞ് കഴുത്ത് ചെരിച്ച് മകന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കിതച്ചു കിടന്നു. അവിടെ അവൾക്ക് സ്നേഹം മാത്രമേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

മാലിനി- മോനെ നിനക്കായോ?

അരുൺ- ഇല്ലമ്മേ. പതുക്കെ മതി.

മാലിനി- അമ്മ താഴെക്കിടക്കാം. ക്ഷീണിച്ചു പോയി.

അരുൺ- സാരമില്ലമ്മേ. ധൃതി വേണ്ട. എനിക്ക് സമയമെടുക്കും.

മാലിനി- മോന്‌ അമ്മയോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടോ?

അരുൺ- ദേഷ്യമോ? അമ്മയോടോ? ഒരിക്കലുമില്ല. അമ്മ എന്നെ രക്ഷിക്കാനാണ്‌ ഒരമ്മയും ചെയ്യാത്ത ഈ ത്യാഗം ചെയ്യുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം. എനിക്കിപ്പോൾ അമ്മയോട് സ്നേഹം മാത്രമേ ഉള്ളൂ. എന്റെ ഭാര്യയോട് പ്രേമവും.

അതുകേട്ട് മാലിനിയുടെ കണ്ണുകൾ