Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

ഇല്ല ഓപ്പോളേ. ഇന്നലെ മാത്രേ പുറത്ത് പൂജ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്ന് അകത്താണ്‌ പൂജ. ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അകത്തു തന്നെ മതിയെന്നാണ്‌ മേപ്പാടൻ പറഞ്ഞത്. ഫലസിദ്ധി ഉണ്ടായാൽ ഓപ്പോളേം കൂട്ടി ചെല്ലണം എന്നും പറഞ്ഞു.

ഓപ്പോൾ- അതിനെന്താ. ഞാനും വരാല്ലോ.

മാലിനി- ശരി ഓപ്പോളേ. വയ്ക്കട്ടെ?

ഓപ്പോൾ- ശരി.

നാലര മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാലിനി അരുണിനെ ഉണർത്തി. അരുൺ കണ്ണുതുറന്ന് അമ്മയുടെ നേരെ കൈകൾ നീട്ടി. കാതിരുന്ന അവൾ ആ കൈകളിലേയ്ക്ക് വീണു. അവന്റെ തലോടലിൽ ലയിച്ച് മകന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നു.

മാലിനി- വാ. ചായ കുടിയ്ക്കാം.

അരുൺ- എനിക്ക് വേറെ ചിലതാണ്‌ കുടിയ്ക്കേണ്ടത്.

മാലിനി- അതെല്ലാം പിന്നെ. ഇന്ന് ദ്വരാത്രിയാണ്‌.

അരുൺ- ദ്വരാത്രിയോ? അതെന്താ?

മാലിനി- ആദ്യരാത്രിയുടെ പിറ്റേന്ന് നടുവേദന മാറ്റാൻ ഉള്ള രാത്രിയാണ്‌ ദ്വരാത്രി.

അരുണും, മാലിനിയും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

അടുക്കളവാതിൽ അടച്ച്, മുറ്റത്തുകൂടെ നടന്നു പോവുകയായിരുന്ന കുമാരന്റെ ഭാര്യ ആ പൊട്ടിച്ചിരി കേട്ടു. അവരുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം വിരിഞ്ഞു. കാരണം, ഇത്രയും കൊല്ലത്തിനിടയിൽ ആ അമ്മയും മകനും ഇത്ര സന്തോഷത്തിൽ ഇത്ര ഉറക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത് അവൾ ആദ്യം കേൾക്കുകയായിരുന്നു.

‘ഈശ്വരാ, അവർക്ക് നല്ലതുവരുത്തണേ!’ അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

നമുക്കു വേണ്ടി മമ്മൾ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ അല്ല, മറ്റുള്ളവർ നമുക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ആണ്‌ ഈശ്വരൻ നന്നായി കേൾക്കുക!

മേപ്പാടന്റെയും, ശങ്കര സ്വാമിയുടേയും മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളും അതിൽപ്പെടും!

സന്ധ്യകഴിഞ്ഞു. രണ്ടുപേരും കുളികഴിഞ്ഞ് വസ്ത്രങ്ങൾ മാറി.

നെറ്റിയിൽ സിന്ധൂരം ഇടണമെന്നും, കഴുത്തിൽ താലിവേണം എന്നും മാലിനിക്ക് തോന്നി. നവവധുവാണല്ലോ. നാളെ ഓപ്പോൾ വന്നാൽ തൽക്കാലം ഇതൊന്നും നടന്നേക്കില്ല. അതിനാൽ മാലിനി അതെല്ലാം അണിഞ്ഞ് ഒരുങ്ങി തന്റെ മകന്റെ, ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

മാലിനി രാവിലത്തെപോലെ മകന്റെ ഒരു സ്ലീവ് ലെസ്സ് ടീഷർട്ട് മാത്രമാണിട്ടത്. അതവളുടെ കുണ്ടികളെപ്പോലും മറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതായിരുന്നു ഉദ്ദേശവും. വൈകുന്നേരം ആയപ്പോഴേക്കും പ്രതീക്ഷകളാൽ അവളുടെ തേനുറവ നിർത്താതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അത് തന്റെ തുടകളിലൂടെ ഒലിയ്ക്കുന്നത് അവൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ ഇല്ലാതിരുന്ന ഈ ഉറവകൾ കഴിഞ്ഞ ഒരു രാത്രികൊണ്ട് എങ്ങിനെ ഉണ്ടായി എന്നവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

അവൾ ഹാളിൽ ഭക്ഷണം എടുത്തു വെച്ച്, അരുണിനും തനിയ്ക്കും