Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

മാലിനിയും ടെൻഷൻ കാരണം അത് പെട്ടെന്ന് കുടിച്ചു. ഗ്ലാസ്സ് കട്ടിൽ കാൽക്കലെ പന്തത്തിനടുത്ത് താഴെ കമഴ്ത്തി വെച്ചു. പാലിന്റെ മണം കേട്ട് ക്ഷുദ്രജീവികൾ വരരുതല്ലോ.

ഇരുവരും തങ്ങളുടെ ദ്രുതഗതിയിൽ പിടയ്ക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങളോടെ, ആശങ്കകളോടെ മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കാൻ മടിച്ച് കട്ടിലിനരികെ നിന്നു.

അരുണിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും നോക്കി. പന്തത്തിന്റെ വെളിച്ചവും,നേർത്ത ഇരുട്ടും, ഈ ഒഴുകുന്ന നിലാവെളിച്ചവും, ഈ കട്ടിൽ, വിരി, തലയണകൾ, പിന്നെ ഈ സ്ഥലവും; ഇതൊക്കെ അവൻ മുൻപ് എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുള്ള പോലെ തോന്നി.

ഒന്നു കൂടി ചുഴിഞ്ഞ് ആലോചിച്ചപ്പോൾ ആണ് മനസിലായത്, ഇത് അവൻ ആവർത്തിച്ചുള്ള സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടിരുന്ന അതേ സ്ഥലം ആയിരുന്നെന്ന്!

ചുറ്റും നോക്കുന്നതിന്റെ ഇടയ്ക്ക്, അവൻ മാലിനിയെക്കൂടി അറിയാതെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

അവന് വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല!

തന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ വരുന്ന ആ സ്ത്രീക്ക് അമ്മയുടെ ഇതേ രൂപം ആയിരുന്നു!

ഇതേ വസ്ത്രങ്ങൾ!

ഇതേ ആഭരണങ്ങൾ!

ഇത്രയും നാളും, സ്വന്തം അമ്മയെത്തന്നെയാണ്‌ താൻ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നത് എന്ന സത്യം ഞെട്ടലോടെ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു!

അരുണിന്റെ മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് മാലിനി കാരണം തിരക്കി.

മാലിനി- എന്ത് പറ്റി അരുൺ?

അരുൺ- ഒന്നും ഇല്ല, അമ്മ.

മാലിനി- എന്തോ ഉണ്ട്?

അരുൺ- ഞാൻ നാളെ പറയാം.

മാലിനി- മ്മ്.

കുറച്ചു നേരം കൂടി അവർ വെറുതെ നിന്നു.

അരുൺ മെല്ലെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.

മാലിനി- അരുൺ സമയം ഒരുപാട് ആവുന്നു.

അരുൺ- മ്മ്.

മാലിനി- ഇനിയും വൈകിയാൽ നമ്മളെ കൊണ്ട് ഇതിന് സാധിക്കില്ല.

അരുൺ- മ്മ്.

മാലിനി മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു-“അരുണിനെ നോക്കി ഇരുന്നിട്ട് കാര്യം ഇല്ല.