Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

കുറക്കണോ?

മാലിനി പൊട്ടിച്ചിരിച്ച്- കുറച്ചാൽ അടിവാങ്ങും എന്റെ മോൻ.

അരുൺ- എന്നാൽ ഞാൻ ഓപ്പോളോട് പറയും.

അരുൺ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി.

മാലിനി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.

അരുൺ എല്ലാ പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളും കഴിഞ്ഞ്, അമ്മ എടുത്തുവച്ച വെള്ള മുണ്ടും, ഷർട്ടും അണിഞ്ഞു കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി.

ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് താൻ ആകെ മാറിയിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം വരെ ആലോചിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത കാര്യങ്ങൾ ആണ്‌, തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഇനിയത് മാറ്റാൻ ഒരിക്കലും തനിക്ക് കഴിയില്ല.

മാറ്റണം എന്ന് ആര്‌ ആവശ്യപ്പെട്ടാലും താൻ സമ്മതിക്കുകയും ഇല്ല.

ലോകം മുഴുവൻ എതിർത്താലും.

മെല്ലെ അവൻ മുറിയുടെ പുറത്തിറങ്ങി. മാലിനി ഒരു വധുവിന്റെ വേഷത്തിൽ, ഓപ്പോളുടെ അരികിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നെറ്റിയിൽ സിന്ധൂരം. താലിമാല, നെഞ്ചിൽ കാണത്തക്കവിധം ഉണ്ട്. ഇനിയാരെയും ഒളിക്കാനില്ല എന്ന മട്ടിൽ, അഭിമാനത്തോടെ.

മറ്റൊരമ്മയ്ക്കും ചിന്തിക്കാൻ പോലും ആകാത്ത പ്രവൃത്തിയിലൂടെ തന്റെ മകന്റെ ജീവൻ തിരിച്ചുപിടിച്ചതിന്റെ അഭിമാനം.

തന്നെ കാത്താണ്‌ അവർ നിൽക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായ അവൻ, ആകെ നാണിച്ച് ചുവന്നുപോയി.

ഓപ്പോൾ ചിരിച്ച് ഇരുകൈകളും നീട്ടിക്കൊണ്ട്- പുതുമണവാളൻ ഇങ്ങുവന്നേ...

അരുൺ നാണത്തോടെയെങ്കിലും വേഗം ഓപ്പോളിന്റെ അരികിൽ എത്തി, ആ സ്നേഹക്കൈകളിൽ അമർന്നു.

അവർ അവനെ വൽസല്യത്തോടെ പുണർന്ന്, ഇരുകൈകളാൽ അവന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി ആ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.

ഓപ്പോൾ- എന്റെ കുട്ടിയെ ഞങ്ങൾക്ക് തിരികെ കിട്ടിയല്ലോ എന്റെ ഈശ്വരൻമാരേ. നന്ദി, നന്ദി, നന്ദി.

അരുണിന്‌ താൻ പഴയ കുഞ്ഞായതുപോലെ തോന്നി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

ഓപ്പോൾ- നേരത്തേയറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, ഈവിധം തീ തിന്നാതെ ഞാൻ ഇത് എപ്പോഴേ നടത്തിയേനെ.

മാലിനിയുടേയും അരുണിന്റേയും കണ്ണുകൾ വിടർന്നുപോയി.

ഓപ്പോൾ- രണ്ടാളും ഒന്ന് ചേർന്ന് നിന്നേ. ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ.

ഇരുവരും ചേർന്ന് നിന്നു. അരുൺ തന്റെ കൈയെടുത്ത് അമ്മയുടെ തോളിൽ ചുറ്റി. മാലിനി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനോട് ചേർന്ന്, ഒരുകൈ അവന്റെ പുറത്തുകൂടെ ചുറ്റി, തലയല്പം ചെരിച്ച് അവന്റെ നെഞ്ചിൽപ്പറ്റി നിന്നു.

ഓപ്പോൾ തന്റെ കാമറ എടുത്ത് രണ്ടുപേരുടെയും ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു. അവരുടെ മനസ്സുകൾ ഇപ്പോഴത്തെ യഥാർത്ഥ്യം സ്വീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞു.

രണ്ടുപേരും ഓപ്പോളുടെ അരികിൽ