Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

ഭാവിച്ചു.

ഓപ്പോൾ അരുണിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ പുണർന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചത്ത് തലചേർത്ത് നിന്നു. ഇത്രയും നാൾ കാണാത്തതിന്റെ വിഷമമാണെന്ന് കരുതിയ അരുൺ ഓപ്പോളെ ചേർത്ത് മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

തന്റെ മുലക്കണ്ണുകൾ കല്ലാകുന്നതും അവ അരുണിന്റെ ഉറച്ച നെഞ്ചിൽ കുത്തുമ്പോൾ തന്നിൽ പ്രകമ്പനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതും ഓപ്പോൾ അറിഞ്ഞു. മെല്ലെ തലയുയർത്തി. അരുണിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ താടിയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് അവനെ ചുറ്റിയിരുന്ന കരങ്ങൾ മാറ്റി. ഇനിയിങ്ങനെ നിന്നാൽ താൻ അരുണിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഉമ്മവച്ചേക്കും എന്ന് ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിക്ക് തോന്നി.

ഓപ്പോൾ- ഭക്ഷണം കഴിക്ക്. നല്ല ക്ഷീണം കാണും.

അരുണും ഓപ്പോളെ വിട്ടു മാറി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,

അരുൺ- നല്ല വിശപ്പുണ്ട് ഓപ്പോളേ. അമ്മ ഇപ്പോൾ ഒന്നും തരാറില്ല.

മാലിനി- അതേയതെ. എന്നെ മുഴുവനായി തീറ്റയാണ്‌. പിന്നെങ്ങനെ മറ്റെന്തെങ്കിലും കഴിക്കും?

ഓപ്പോൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുപോയി.

അരുൺ ആകെ ചുവന്നു.

ഓപ്പോൾ- എന്റെ മോന്‌ ഓപ്പോൾ തരാം.

മാലിനി- ഇനിയിവൻ ഓപ്പോളെക്കൂടി തിന്നാൻ നോക്കും. അത്ര വിശപ്പാണ്‌.

ഓപ്പോൾ- അധ്വാനിച്ചാൽ വിശപ്പുകൂടും.

അരുൺ- രണ്ടുപേരും കൂടി എന്നെ പാരവെക്കുകയാണല്ലെ?

മാലിനി- അതേ. ഇപ്പോഴാണോ എന്റെ പൊന്നുമോന്‌ മനസ്സിലായത്? ഞങ്ങൾ ഒന്നാണ്‌. ഞങ്ങൾക്കും ഒന്നാണ്‌. ഞങ്ങളുടെ നീ, രണ്ടുപേർക്കും തുല്യം. മനസ്സിലായില്ലെ?

അരുൺ- ഉവ്വുവ്വ്. മനസ്സിലായി. വല്ലതും വിളമ്പ് അമ്മമാർ.

ഓപ്പോളും മാലിനിയും അരുണിന്റെ നിഷ്കളങ്കത കണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

ബാംഗ്ളൂർ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചും, ഡോക്റ്ററെ കണ്ട കാര്യം പറഞ്ഞും, മാലിനിയുടെ യാത്രയുടെ കാര്യം സംസാരിച്ചും അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

അരുൺ ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാലിനി ഓപ്പോളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

മാലിനി- ഓപ്പോളെ, ഇപ്പോഴെനിക്ക് മനസ്സിലായി എന്തിനാണ്‌ മേപ്പാടൻ ഓപ്പോളെയും കൊണ്ട് ചെല്ലണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടതെന്ന്. ഓപ്പോളുടെ ജീവിതവും അരുണിനോട് ചേരേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാലേ ഈ സുരക്ഷിത വൃത്തം പൂർണ്ണമാകൂ. അന്ന് ഞാൻ അവന്റെ ജീവൻ മാത്രമാണ്‌ മുൻപിൽ കണ്ടത്. മേപ്പാടൻ പക്ഷേ നമ്മുടെ മൂന്ന് പേരുടെയും ജീവിതം മുൻകൂട്ടി കണ്ടുകാണണം.

ഓപ്പോൾ- മോൻ ഒരു പക്ഷേ എന്നെ അങ്ങിനെ കാണില്ലെങ്കിലോ?

മാലിനി- എന്നേയും അങ്ങിനെ അവൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിരുന്നില്ലല്ലോ? ഞാൻ ആണ്‌ അവനെ മാറ്റിയെടുത്തത്. പിന്നെ അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടില്ല.