Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

കൈയ്യിൽ കെട്ടിക്കോളൂ.

ഓപ്പോൾ ഇടതുകൈ നീട്ടി.

പഴയ ഓർമ്മയിൽ അരുൺ അറിയാതെ അനുസരിച്ചു.

മേപ്പാടൻ- ഇനി ലക്ഷ്മി എഴുന്നേറ്റ് നിന്നോളൂ.

ഓപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.

മാലിനിയേയും, ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയേയും നോക്കി മേപ്പാടൻ- ഇയ്യാൾക്ക് രണ്ട് അമ്മമാരും വധുക്കൾ ആകാൻ ആണ്‌ നിയോഗം. നിങ്ങൾക്ക് സമ്മതമല്ലേ?

പുഞ്ചിരിയോടെ മാലിനി- സമ്മതം.

കണ്ണുനിറഞ്ഞ്, മന്ത്രിക്കുമ്പോലെ ഓപ്പോൾ- സമ്മതം.

മേപ്പാടൻ- നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം പോലെ നടക്കും.

മേപ്പാടൻ വലുത് അരുണിന്‌ നീട്ടി.

അരുണിനോട് പുഞ്ചിരിയോടെ മേപ്പാടൻ- ഈ ഏലസ്സ് ലക്ഷ്മിയുടെ അരയിൽ കെട്ടിക്കോളൂ. അരയിൽ കെട്ടിക്കോളൂ. അതിൽ കിടക്കേണ്ടയാളുടെ രക്ഷക്കാണിത്.

അരുൺ വീണ്ടും ഞെട്ടി. തനിയാവർത്തനം പോലെ അവന്‌ തോന്നി.

അരുൺ അതും അനുസരിച്ചു.

അരുൺ ഓപ്പോളുടെ മുൻപിൽ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. അരയിലെ സാരി മെല്ലെ നീക്കി. സാരിയ്ക്കുള്ളിലൂടെ അവന്റെ കൈകൾ ഓപ്പോളുടെ വയറിനെ തഴുകി ഒരു വിറയലോടെ നീങ്ങി. അമ്മയുടേതിനേക്കാൾ ഒട്ടിയ വയർ. അത് മെല്ലെ തുടിക്കുന്നുണ്ട്. തന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചതുപോലെ അവന്‌ തോന്നി. തന്റെ അമ്മയുടേതുപോലെ നേർത്ത രോമരാജികൾ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന സൗന്ദര്യം തികഞ്ഞ വയർ. പ്രസവിക്കാത്തതിനാൽ അൽപം പോലും ചാടിയിട്ടില്ല. അതിനു നടുവിൽ ഭംഗിയുള്ള പൊക്കിൾ. സാരി പൊക്കിളിന്‌ താഴെ വച്ച് ഉടുത്തതിനാൽ ആ ഭംഗിയേറിയ പൊക്കിളും അവന്റെ മിഴികൾ തഴുകി.

ആദ്യമായി അവനതിൽ ഉമ്മവെക്കാൻ തോന്നി. അവന്‌ കണ്ണുകൾ മാറ്റാൻ തോന്നിയില്ല. അന്നത്തേതിന്റെ ആവർത്തനം പോലെ തോന്നി. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളാൽ ഓപ്പോളുടെ അരയിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അവൻ ആ ഏലസ്സ് കെട്ടി. ഓപ്പോളുടെ ദേഹം ഒന്ന് വിറച്ചത് അരുൺ കൈകളിൽ അറിഞ്ഞു.

മുഖമുയർത്തിയപ്പോഴേയ്ക്കും അവനാകെ ചുവന്നുപോയിരുന്നു. കണ്ണുകൾ അടച്ച് ധ്യാനത്തിലായിരുന്ന മേപ്പാടനും ഓപ്പോളും അതു കണ്ടില്ല. എന്നാൽ തന്റെ മകന്റെ മുഖം ചുവന്നത് മാലിനി കണ്ടു. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.

മേപ്പാടൻ- ഇനി എഴുന്നേറ്റ് നിന്നോളൂ.

അരുൺ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.

മേപ്പാടൻ- ഇനി നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അടുത്ത ഒരു പ്രധാന ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. എല്ലാം മംഗളം ആയി നടക്കാൻ ദേവിയോട് മനസ്സ് ഉരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചേക്ക്.

മാലിനി- മ്മ്.

മാലിനിയും അരുണും ഓപ്പോളും കണ്ണുകൾ അടച്ച് കൈകൂപ്പി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങി.