Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

അവളുടെ ചുവന്നുപോയ മുഖത്ത് വീണ്ടും ചോര ഇരച്ചുകയറി. ഒപ്പം ആ വെളുത്ത മൂക്കും ചുവന്നു.

ആകെ ചുവന്നു നിൽക്കുന്ന ആ പനിനീർപ്പൂവിനെ അവൻ ഒന്ന് ഉമ്മവെച്ചു - നെറ്റിയിൽ, കണ്ണുകളിൽ, മൂക്കിൻ തുമ്പത്ത്, ചുണ്ടുകളിൽ. ഓരോ ഉമ്മയ്ക്കും ആ കണ്ണുകൾ കൂമ്പിവന്നു. അമ്മയിലും ഇതേ ഭാവങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുള്ള അരുണിന്‌ ഇതും തന്റെ അമ്മയാണെന്ന് തീർച്ചയായി.

പിന്നിൽ അമ്മയുടെ മുരടനക്കം കേട്ട് പിടഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ച ഓപ്പോളെ അവൻ വിട്ടില്ല. ആ പിടുത്തത്തിൽ ഒന്ന് പൊക്കിയെടുത്ത് അമ്മയ്ക്ക് കാണാൻ വിധം നിർത്തി.

ഓപ്പോൾ നാണത്താൽ ചുവന്ന് അവന്റെ മാറിൽ തലപൂഴ്ത്തി.

മാലിനി- ഇനി ഇപ്പോൾ ഇവിടാർക്കും സംശയങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ?

ഓപ്പോളുടെ താടിയിൽപ്പിടിച്ച് മെല്ലെ ഉയർത്തി ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അരുൺ ചോദിച്ചു,

അരുൺ- ഉണ്ടോ?

ഓപ്പോൾ ആ നോട്ടം നേരിടാൻ ആവാതെ, തലതാഴ്ത്തി.

ഓപ്പോൾ- മ്മ് മ്മ്ഹും.

അപ്പോഴും ആ കൈകൾ അരുണിനെ ചുറ്റിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അരുണിന്റെ കൈകൾ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയേയും.

മാലിനി- അൽപം ഒന്ന് നീങ്ങി നിന്നാൽ ഞാൻ ഓരോ ചായ തരാം. പാൽ രാത്രി കറന്നെടുത്തോളൂ.

അരുൺ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

ഓപ്പോളും ചിരിച്ചുപോയി.

അരുണിന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് സ്വയം മോചിതയായി.

അരുൺ മെല്ലെ ഹാളിലേക്ക് പോയി.

ഓപ്പോൾ മാലിനിയുടെ അരികിൽ എത്തി.

അവളുടെ ചെവിയിൽപ്പറഞ്ഞു,

ഓപ്പോൾ- വെറുതേയല്ല നീ മകന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാത്തത്. അവന്റെ കുത്തിക്കൊണ്ടിട്ടുതന്നെ എന്റെ ഒലിക്കുന്നത് വെള്ളച്ചാട്ടം ആണ്‌.

മാലിനി ചെവിയിൽത്തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു,

മാലിനി- അപ്പോൾ കേറിക്കഴിഞ്ഞാലോ? രാത്രി അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞോ. ഉമ്മ.

മാലിനി ഓപ്പോളുടെ കവിളത്ത് ഒരുമ്മ നൽ കി.

ഓപ്പോൾ- മ്മ്..