Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]
പ്രധാനം? അപ്പോൾ ഞാനും ഓപ്പോളിന്റേതല്ലേ?
ഓപ്പോൾ- ഞാൻ നിന്റെ മാത്രമാണ്. നിന്റെ മാത്രം.
അരുൺ ആ ചുണ്ടുകളെ തന്റെ ചുണ്ടുകളാൽ മുദ്രവെച്ചു. ലോകം നിശ്ചലമായതുപോലെ ഓപ്പോൾക്ക് തോന്നി. ആദ്യരാത്രിയിൽ അമ്മ തന്നെ ഉമ്മ വച്ചതുപോലെ അരുണിന് തോന്നി. ഇതും തന്റെ അമ്മയാണല്ലോ.
വാതിലിൽ മൃദുവായ ഒരു മുട്ടു കേട്ടു. അമ്മയാണെന്ന് അരുണിന് മനസ്സിലായി. തന്നെ ഇവിടെക്ക് വിട്ടത് അമ്മയാണല്ലോ. ഓപ്പോളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ. തരളിതയാക്കാൻ. ഓപ്പോളെ ഒറ്റക്ക് വിടാതിരിക്കാൻ.
മാലിനി- അമ്മയും മകനും വന്നാൽ വല്ലതും കഴിച്ച് നമുക്ക് കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം. ഹിഹിഹി.
ഓപ്പോൾ- ഭാര്യയും ഭർത്താവും പുതുമോടി ആഘീഷിക്കുമ്പോൾ കട്ടുറുമ്പായി വരുന്ന എന്റെ മാലുക്കുട്ടി.
മാലിനി- ആ ഭർത്താവ് കാരണം നടു അനക്കാൻ വയ്യാതായ, വയറ്റിലുള്ള, ഒരു പാവം കട്ടുറുമ്പ്. ഹഹഹ.
അരുൺ- എന്നാൽ ആ പാവം കട്ടുറുമ്പും ഇങ്ങുവാ. ഇന്നിവിടെ കിടക്കാം.
ഓപ്പോൾ- അതു നല്ലതാണല്ലോ മാലുക്കുട്ടി. നമുക്ക് മൂന്നുപേർക്കും ഇനിമുതൽ ഇവിടെയോ നിങ്ങളുടെ മുറിയിലോ കിടക്കാം. അതു മതി.
മാലിനി- അതുവേണ്ട ഓപ്പോളെ. ഇന്നു നിങ്ങളുടെ ശാന്തിമുഹൂർത്തം ആണ്. ഞാൻ ഞങ്ങളുടെ മുറിയിൽ കിടന്നോളാം.
ഓപ്പോൾ- ഇനിയെന്ത് ഞങ്ങളുടെ മുറിയും നിങ്ങളുടെ മുറിയും? നമ്മുടെ മുറി മതി.
മാലിനി- നാളെ മുതൽ നമുക്ക് നോക്കാം ഓപ്പോളേ. ഇന്നു വേണ്ട. പ്ലീസ്.
ഓപ്പോൾ- ഏതായാലും നീ വാതിൽ അടയ്ക്കണ്ട. ഞങ്ങൾക്ക് പേടിച്ച് അങ്ങോട്ടെങ്ങാനും വരേണ്ടിവന്നാലോ?
മാലിനി- വാ. വരനും വധുവും ഒരുങ്ങി വന്നിട്ട് വേണം, അമ്മായിയമ്മയായ ഞാൻ വിളമ്പിത്തരാൻ. എഴുന്നേറ്റ് വന്നേ.
ഓപ്പോളും അരുണും അപ്പോഴാണ് ആ കാര്യം ഓർത്തത്!
മാലിനി അമ്മായിയമ്മ പാലുമായി ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി
💬 Comments
View all comments