Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

കഴിഞ്ഞാൽ അമ്മേ എന്നുള്ള വിളി വെറുതെയാവും അല്ലേ?

മാലിനി- വിളി മാത്രം അല്ല. ഇത്രയും നാളും പവിത്രമായി കൊണ്ടു നടന്ന ബന്ധം കൂടിയാണ് മാറുന്നത്.

അരുൺ- ജീവിതത്തിൽ കയ്പ്പേറിയ ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാവും എന്ന് പറയാറില്ലേ? പക്ഷേ നമ്മുടേത് കുറച്ചു കൂടുതൽ ആയല്ലേ?

മാലിനി- അതെ. പേരിന് നിന്റെ ഭാര്യ ആവാനായിരുന്നെങ്കിൽ കുഴപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ അങ്ങനെ അല്ലല്ലോ കാര്യങ്ങൾ.

അരുൺ- മ്മ്. അമ്മ എനിക്ക് നല്ലൊരു അമ്മ ആയിരുന്നു.

മകന്റെ പ്രശംസ കേട്ട് മാലിനി കുറച്ച് സന്തോഷിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,

മാലിനി- നീ എനിക്കു നല്ലൊരു മകനും ആയിരുന്നു.

അരുൺ- എനിക്ക് ഇനിയും അമ്മ, അമ്മ തന്നെയായിരിക്കും എന്റെ ഉള്ളിൽ.

മാലിനി- അതെ എനിക്ക് നീ മകൻ ആയിരിക്കും, എന്റെ ഉള്ളിൽ. അതൊന്നും ഒരിക്കലും മാറാൻ പോകുന്നില്ല.

മാലിനിയും, അരുണും, അവരുടെ പഴയ രസകരമായ ഓർമ്മകളും, പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ കയ്പ്പേറിയ പ്രശ്നങ്ങളും പങ്ക് വെച്ചു.

അരുൺ അമ്മയുടെ കാലുകൾ തന്റെ മടിയിൽ വെച്ച്, ആ പാദങ്ങൾ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

വരാൻ പോകുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ പ്രായശ്ചിത്തം പോലെ.

അവസാനം അവർ രണ്ട് പേരും കസേരയിൽത്തന്നെ ഇരുന്ന് തന്നെ ഉറങ്ങിപ്പോയി.

രാത്രിയിൽ എപ്പോഴൊ ഉണർന്ന മാലിനി, അരുണിനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് അവന്റെ മുറിയിൽ കിടത്തി. എന്നിട്ട് തന്റെ മുറിയിൽ പോയിക്കിടന്നുറങ്ങി.

പിറ്റേന്ന് നേരം പുലർന്നു. മാലിനി കുളിച്ച് റെഡിയായി. അരുണിനെ വിളിച്ചു. അവനും കുളിച്ച് റെഡിയായി.

മാലിനി- അരുൺ നമുക്ക് സർപ്പക്കാവ് വരെ പോവാം.

അരുൺ- മ്മ്

മാലിനിയും അരുണും സർപ്പക്കാവിലേക്ക് പോയി. അവിടെ കിഴക്ക് നീങ്ങി ഒരിടത്ത് മാലിനി നിന്നു.

മാലിനി- ഇവിടെ വൃത്തിയാക്കാം അരുൺ. ഇവിടെയാവുമ്പോൾ അത്യാവശ്യം മറയും ഉണ്ട്.

അരുൺ- ശരി.

അരുണും മാലിനിയും അവരുടെ ശാന്തിമുഹൂർത്തിനുള്ള സ്ഥലം വൃത്തിയാക്കി.

അരുൺ- ഇവിടെ വല്ല പാമ്പും വരുവോ?

മാലിനി- ഏയ്യ്. അതിൽ നിന്ന് ഒക്കെ രക്ഷ നേടാൻ കൂടി അല്ലേ ഇതെല്ലാം?

അരുൺ- മ്മ്.

മാലിനി- അരുൺ ഒന്നും ചുറ്റും നോക്കിയേക്ക്. ആരെങ്കിലും ഇവിടെ വന്ന് ഇരുന്നതിന്റെ അവശിഷ്ടം ഉണ്ടോന്ന്?

അരുൺ- ശരി.

അരുണും മാലിനിയും ആ സ്ഥലം