Chapter Title : കല്യാണി 10 [മാസ്റ്റര്]
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങള് ചുംബിച്ചു.
“നന്ദി പ്രഭോ..നന്ദി..ഞാന് വേഗം തന്നെ എന്റെ പ്രതികാരം പൂര്ത്തിയാക്കാം..” അവള് അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ങാ..പിന്നെ കല്യാണി..മറ്റൊന്ന് നിന്നോട് നമുക്ക് പറയാനുണ്ട്. നീ പ്രതികാരം ചെയ്യാന് സ്വീകരിച്ച മാര്ഗ്ഗം നമുക്ക് ക്ഷ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട്..നീ ലൈംഗികമായി ബന്ധപ്പെടാന് തറവാട്ടിലെ സ്ത്രീകളെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്, പുരുഷബീജം നീ കയറിയിരിക്കുന്ന ശരീരത്തില് നിന്റെ ആത്മാവ് ഉള്ളപ്പോള് വീണാല്, നിന്റെ എല്ലാ ശക്തികളും ഇല്ലാതാകും. ആ നിമിഷം നീ പാതാളത്തിലേക്ക് തള്ളപ്പെടും..അതില് നീ ബദ്ധശ്രദ്ധാലുവായിരിക്കണം”
യമന് അവളെ ഓര്മ്മിപ്പിച്ചു.
“അടിയന് കരുതലോടെ പ്രവര്ത്തിച്ചോളാം രാജന്..”
“നിന്റെ പ്രതികാരം നീ ആസ്വദിക്കുക..പക്ഷെ പറഞ്ഞതൊക്കെ മറക്കാതെ സൂക്ഷിക്കണം..നിനക്കെതിരെ വരുന്ന ശത്രു നിസ്സാരക്കാരനല്ല..”
കല്യാണി വീണ്ടും യമനെ പ്രണമിച്ചു. യമന് അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട് മേലേക്ക് പൊങ്ങി. അദ്ദേഹം ഭൂമിയുടെ പരിധിയില് നിന്നും യമലോകത്തെക്ക് പോയതറിഞ്ഞ കല്യാണി എഴുന്നേറ്റു. ഹും..തന്നെ തളയ്ക്കാന് വരുന്ന ആ മാന്ത്രികനെ ഇനി തനിക്കൊന്നു കാണണം..അവള് മനസ്സില് പറഞ്ഞു.
“വല്യച്ഛാ..ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു..”
ഒരു മുറുക്കാനുള്ള വട്ടം കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ബലരാമന്റെ അരികില് എത്തി മോഹനന് ഭവ്യതയോടെ പറഞ്ഞു. ബലരാമന് തലയുയര്ത്തി നോക്കി. അമ്പിളിയുടെ മകനാണ്. അയാളുടെ ഉള്ളു ചെറുതായി ഒന്ന് കാളാതിരുന്നില്ല. മറ്റ് പിള്ളേരെപ്പോലെ അല്ല ഇവന്; പ്രായത്തില് കവിഞ്ഞ പക്വതയുള്ള ഗൌരവശാലി ആണ്. അവന്റെ കഴപ്പിളകിയ അമ്മയെ താന് പ്രാപിച്ച വിവരം അറിഞ്ഞോ മറ്റോ ആണോ അവന് വന്നത് എന്ന് ബലരാമന് ശങ്കിച്ചു. പക്ഷെ അയാളത് പുറമേ പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.
“ഉം..” അയാള് വെറ്റിലയില് ചുണ്ണാമ്പ് തേച്ചുകൊണ്ട് ചോദ്യഭാവത്തില് അവനെ നോക്കി.
“എനിക്ക് ഒരു അനുമതി വേണമായിരുന്നു..” മോഹനന് പറഞ്ഞു.
“എന്താ കാര്യം”
“നമ്മുടെ തറവാട്ടില് എന്തൊക്കെയോ ചില കുഴപ്പങ്ങള് ഉണ്ട്. അത് പ്രേതബാധ ആണോ എന്ന് ഞാന് ശങ്കിക്കുന്നു. സംശയനിവൃത്തിക്ക് ഒരു മാന്ത്രികനെ വരുത്താന് ആലോചിക്കുവായിരുന്നു...” അവന് വിഷയം പറഞ്ഞു.
തലേന്ന് താന് ഇതേ കാര്യം ആലോചിക്കാന് പോയപ്പോള് ആണ് അമ്പിളി വന്നു താനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത് എന്ന് ബലരാമന് ഓര്ത്തു. തന്റെ അതെ സംശയം ഇവനും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.
“നിനക്കെന്താ അങ്ങനെ തോന്നാന് കാരണം?” ബലരാമന് അവനെ നോക്കാതെ
💬 Comments
View all comments