Chapter Title : കല്യാണി - 6
തൊട്ട് മുറിയിലെത്തിയ ശ്രീദേവി ലോകവുമായി ബന്ധമില്ലാതെ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ബാലകൃഷ്ണനെ കണ്ട് തെല്ല് അതിശയത്തോടെ നോക്കി. സാധാരണ തന്നെക്കാള് മുന്പേ എഴുന്നേല്ക്കുന്ന ആളാണ് ബാലേട്ടന്; പക്ഷെ ഇന്ന് കിടക്കുന്ന കിടപ്പ് കണ്ടില്ലേ? ഇന്നലെ രാത്രി താന് കുറെ നേരത്തെ തന്നെ കിടന്നു; ബാലേട്ടന് പക്ഷെ ഉറക്കം വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു മുറിയില് നടക്കുകയായിരുന്നു. എപ്പോഴാണാവോ പിന്നെ ഉറങ്ങിയത്? അവന്റെ ഗാഡമായ ഉറക്കം കണ്ടപ്പോള് വിളിക്കേണ്ട എന്നവള്ക്ക് തോന്നി; ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ. ശ്രീദേവി അടുക്കളയിലേക്കു പോകാനായി പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള് ബലരാമനെ കണ്ടു. അയാളെ കണ്ടപ്പോള്ത്തന്നെ അവളുടെ മുഖം കറുത്തു. ഹും..വിടാനായ അമ്മായിയപ്പന്. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കോപം ഇരച്ചുകയറി. ബലരാമന് അത് കണ്ടു.
“ഹും..അവളുടെ ഒരു അവജ്ഞ..തന്നെ വശീകരിച്ചു സ്വാധീനിച്ച അവള് ഇപ്പോള് തന്നെ പ്രതിയാക്കി നടക്കുന്നു..നായിന്റെ മോളെ നിന്നെ ഞാന് ഇവിടുന്ന് പടിയടച്ചു പിണ്ഡം വയ്ക്കും നോക്കിക്കോ”
അയാള് പകയോടെ മനസ്സില് പറഞ്ഞു. അഹങ്കാരത്തോടെ നിതംബങ്ങള് ഇളക്കി നടന്നു പോകുന്ന മരുമകളെ കണ്ടപ്പോള് ഒരേ സമയം അയാള്ക്ക് കാമവും കോപവും ഉണ്ടായി.
ഏതാണ്ട് പതിനൊന്നു മണിയോടെയാണ് ബാലകൃഷ്ണന് കുളിച്ചു പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിച്ചത്. തലേരാത്രി അമ്പിളി കുഞ്ഞമ്മയുടെ ഒപ്പം താനാടിയ രതിലീലകള് ഓര്ത്തപ്പോള് അവന്റെ സിരകള് വീണ്ടും ചൂടായി.
“എന്ത് ഉറക്കമായിരുന്നു..രാത്രി ബാലേട്ടന് ഉറങ്ങിയില്ലേ”
അവനു ഇഡ്ഡലി വിളമ്പി നല്കുന്നതിനിടെ ശ്രീദേവി ചോദിച്ചു. അവന് ചെറിയ കുറ്റബോധത്തോടെ അവളെ നോക്കി. നിഷ്കളങ്കയായ തന്റെ ഭാര്യ; പാവം.. അവളെ താന് വഞ്ചിച്ചല്ലോ എന്നൊരു തോന്നല് മനസ്സില് വന്നപ്പോള് അവന് മുഖം താഴ്ത്തിക്കളഞ്ഞു.
“ഇപ്പോഴാണോ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കുന്നത്”
അമ്പിളിയുടെ മധുരസ്വരം കേട്ടു ബാലകൃഷ്ണന് കണ്ണുകള് ഉയര്ത്തി. അലസമദാലസയെപ്പോലെ വിരല് മെല്ലെ ഊമ്പിക്കൊണ്ട് തന്നെ നോക്കുന്ന അമ്പിളിയെ കണ്ടപ്പോള് അവന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂടാന് തുടങ്ങി.
“ഒന്നും പറേണ്ട കുഞ്ഞമ്മേ..സാധാരണ എന്നെക്കാള് മുന്പേ എഴുന്നേല്ക്കുന്ന ബാലേട്ടന് ഇന്ന് ഇപ്പഴാ എഴുന്നേറ്റത്” ശ്രീദേവി അമ്പിളിയോട് പറഞ്ഞു.
“രാത്രീല് പാടം പൂട്ടാന് പോയാരുന്നോ ഇത്ര ക്ഷീണിക്കാന്” കള്ളച്ചിരിയോടെ അമ്പിളി ചോദിച്ചു.
“ഉം പോയി..കുറെ വല്യ പാടം ആയിരുന്നു..പൂട്ടി തീരണ്ടേ” ബാലകൃഷ്ണന് വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.
“രാത്രി കണ്ണ് കാണാതെ പൂട്ടി കലപ്പ ഒടിയരുത്” അമ്പിളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്
💬 Comments
View all comments