Chapter Title : കല്യാണി - 6

പറഞ്ഞു.

“എന്റെ കലപ്പ അങ്ങനെ ഒടിയില്ല..ചെറിയച്ഛന്‍ പൂട്ടിയപ്പോ കലപ്പ ഒടിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും..ഇത് ഏതു പാടവും നന്നായി ഉഴുതു മറിക്കും”

അമ്പിളി കുടുകുടെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി കണ്ടപ്പോള്‍ അവളെ പിടിച്ച് അവിടെക്കിടത്തി പണിയണം എന്ന് ബാലകൃഷ്ണന് മോഹമുണ്ടായി.

“ഏത് പാടം പൂട്ടിയ കാര്യമാ നിങ്ങള് പറയണേ...എനിക്കൊന്നും മനസിലാകുന്നില്ല” അവരുടെ സംസാരം മനസിലാകാതെ ശ്രീദേവി ചോദിച്ചു.

“എടി കുഞ്ഞമ്മയ്ക്ക് വലിയ ഒരു നെല്‍പ്പാടം ഉണ്ട്..അവിടെ കുറെ നാളായി ആരും ഉഴുന്നില്ല..മുന്‍പ് ചെറിയച്ഛന്‍ ഉഴുതുകൊണ്ടിരുന്ന പാടമാണ്..എന്നോട് അവിടുത്തെ കൃഷി നോക്കാമോ എന്ന് കുഞ്ഞമ്മ ചോദിച്ചു..അതിനു പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞതിന് എന്നെ കളിയാക്കുകയാ” ബാലകൃഷ്ണന്‍ അവള്‍ക്ക് വേണ്ടി പുതിയൊരു കഥ അങ്ങ് മെനഞ്ഞു.

“ഓ..അല്ലേലും ബാലേട്ടന് ചെളിയില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ മടിയാണല്ലോ..കച്ചോടം അല്ലെ ഇഷ്ടം”

“ശ്രീദേവി പിടിച്ചിറക്കണം ബാലേട്ടനെ..വല്യ ഉഴുതുകാരന്‍ ആണെന്നാ ഭാവം” അമ്പിളി ബാലകൃഷ്ണനെ നോക്കിയാണ് അത് പറഞ്ഞത്.

“ഉം..ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ ഉഴുതു കാണിച്ചു തരാം”

സഹദേവന്‍ വരുന്നത് കണ്ട അമ്പിളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും പോയി. കുഞ്ഞമ്മയുടെ തുടുത്ത വയറിന്റെ മടക്കുകളുടെ ഇളക്കവും ചന്തികളുടെ തെന്നലും നോക്കിക്കൊണ്ട് ബാലകൃഷ്ണന്‍ തന്റെ ലിംഗം ശ്രീദേവി കാണാതെ തടവി.

പ്രാതല്‍ കഴിച്ചു തറവാട്ടു വരാന്തയില്‍ ചെന്ന ബാലകൃഷ്ണന്‍ അവിടെ ചിന്തയോടെ ഉലാത്തുന്ന ബലരാമനെ കണ്ടു.

“ങാ നീ വന്നോ..നിന്നെ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു..ചിലത് സംസാരിക്കാനുണ്ട്” ബലരാമന്‍ അവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു. ബാലകൃഷ്ണന്‍ ചെറുതായി ഒന്ന് നടുങ്ങി. തലേരാത്രി തന്നെ കുഞ്ഞമ്മയുടെ മുറിയില്‍ കണ്ട കാര്യം പറയാനാണോ അച്ഛന്റെ പുറപ്പാട്. പക്ഷെ അതാണെങ്കില്‍ അച്ഛനും തുല്യ അളവില്‍ പ്രതിയല്ലേ. അതാകാന്‍ വഴിയില്ല. എന്നാലും അച്ഛന്‍ ഇത്തരക്കാരന്‍ ആണെന്ന് താന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ എന്നവന്‍ ഓര്‍ക്കാതിരുന്നില്ല.

“എന്താ അച്ഛാ” അവന്‍ ചോദിച്ചു. അയാളോട് തനിക്ക് മുന്‍പുണ്ടായിരുന്ന ആദരവോ ബഹുമാനമോ തോന്നുന്നില്ല എന്നുള്ളത് ബാലകൃഷ്ണന്‍ മനസിലാക്കി.

“വാ..അങ്ങോട്ട്‌ മാറി ഇരുന്നു സംസാരിക്കാം; ലേശം ഗൌരവമുള്ള വിഷയമാണ്‌”

ബലരാമന്‍ അവനെയും കൂട്ടി വരാന്തയുടെ അറ്റത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ രണ്ടു കസേരകള്‍ വലിച്ചിട്ട് മകനെയും കൂട്ടി അയാള്‍ ഇരുന്നു.

“എന്താ..എന്താ അച്ഛാ?” ആകാംക്ഷയോടെ ബാലകൃഷ്ണന്‍ ചോദിച്ചു.

“നീ ക്ഷമയോടെ കേള്‍ക്കണം; എന്നിട്ട് ഉചിതമായ തീരുമാനം