Chapter Title : കല്യാണി - 8

ഛെ..ഈ കഥകള്‍.കോം സ്ത്രീയുടെ മകനായി താന്‍ ജനിച്ചു പോയല്ലോ. മോഹനന്റെ മനസ്സില്‍ പക നിറഞ്ഞു. തന്റെ മുന്‍പേ പോകുന്ന മഞ്ജുഷയെ അവന്‍ നോക്കി. അവന്റെ പെങ്ങള്‍! ഇവളെ താനിന്നു പ്രാപിക്കും. വിടില്ല ഞാന്‍ അവന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഒരെണ്ണത്തിനെപ്പോലും.

മുകളില്‍ മോഹനന്റെ മുറിയില്‍ കയറിയ മഞ്ജുഷ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവന്‍ ഒപ്പം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“മോഹനാ..കണ്ടല്ലോ നീ..ഇതിനു നീ പകരം ചെയ്യണം..” മഞ്ജുഷ മുരണ്ടു.

മോഹനന്‍ ഞെട്ടി! ആരോട് പകരം ചെയ്യാനാണ് ഇവള്‍ പറയുനത്. അവളുടെ സഹോദരനാണ് തന്റെ അമ്മയുടെ കൂടെ കാമകേളി ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. അവനോട് താന്‍ പക വീട്ടണം എന്നോ? അതോ..

“എങ്ങനെ? നിന്റെ അനുജനല്ലേ അവന്‍..” മോഹനന്‍ ചോദിച്ചു.

“അതെ..പക്ഷെ നീ പക പോക്കേണ്ടത് അവന്‍ കാണ്‍കെ അവന്റെ അമ്മയെ പ്രാപിച്ചു വേണം..നിന്റെ അമ്മായിയെ..” അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“നിനക്ക് ഭ്രാന്തയോ..നിന്റെ അമ്മയെ കുറിച്ചാണ് നീ പറയുന്നത് എന്നോര്‍മ്മ ഉണ്ടോ? ഞാന്‍ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല..അത്രയ്ക്ക് അധമനല്ല ഞാന്‍” മോഹനന്‍ കയര്‍ത്തു.

“വിഡ്ഢി..കണ്ണ് കൊണ്ട് കണ്ടിട്ടും പഠിക്കാത്ത വിഡ്ഢി...നീ തോല്‍വികള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ ജനിച്ചവനാണ്..ഹും”

അവള്‍ ഭൂമി ചവിട്ടിക്കുലുക്കി മുറിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി. മോഹനന്‍ ഞെട്ടിത്തരിച്ച് അവളുടെ പോക്ക് നോക്കി നിന്നു. എന്താണ് ഇവളിങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്. അവന്‍ തളര്‍ന്ന് കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നു.

അടുത്ത ദിവസം മഞ്ജുഷയെ കണ്ട മോഹനന്‍ അവളെ രഹസ്യമായി വിളിച്ചുകൊണ്ട് ആരും കാണാതെ ഒരു മുറിയില്‍ കയറി.

“എടീ..ഇന്നലെ നീ കണ്ട കാര്യം ആരോടും പറയരുത്..കേട്ടോ...” അവന്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവളോട്‌ പറഞ്ഞു. മഞ്ജുഷ അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

“ഇന്നലെ എന്ത് കണ്ടൂന്നാ?” അവള്‍ മനസിലാകാതെ ചോദിച്ചു.

“എടി കൂടുതല്‍ പൊട്ടന്‍ കളി വേണ്ട..നീ ഇതാരോടും പറയാതിരുന്നാല്‍ മതി”

“നീ എന്താ ഈ പറയണേ..തെളിച്ചു പറ? എന്ത് കണ്ട കാര്യമാ...”

മോഹനന്‍ സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി. തലേ രാത്രി കണ്ടപ്പോള്‍ അവളുടെ മുഖത്തിന്റെ മാറ്റവും കണ്ണുകളുടെ തിളക്കവും ഒപ്പം ആ ദേഹത്ത് നിന്നും വമിച്ച ഗന്ധവും ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവനില്‍ സംശയമുദിച്ചു. കല്യാണിയുടെ ഗന്ധം ഇന്നലെ ഇവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു.

“മഞ്ജുഷ..ഇന്നലെ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചതായി ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ?” അവന്‍ ചോദിച്ചു.

മഞ്ജുഷ തലേ