Chapter Title : കല്യാണി - 8

രാത്രിയിലേക്ക് മനസിനെ പായിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഭീതി നിഴലിടുന്നത് മോഹനന്‍ കണ്ടു.

“അതേയ്..ഇപ്പഴാ എനിക്കോര്‍മ്മ വന്നത്..ഞാനും വസുന്ധരയും ഒരുമിച്ചാ ഇന്നലെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നത്. നീ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് എനിക്കുറക്കം വന്നില്ല. അങ്ങനെ നിന്നെ കാത്ത് ജനലിനരുകില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞാനൊരു കാഴ്ച കണ്ടു.” അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഭയം കൊണ്ട് വികസിച്ചു.

“പറ..എന്താണ് കണ്ടത്?”

“നമ്മുടെ പറമ്പിലെ പനയുടെ താഴെ ഇരുട്ടില്‍ ഒരു രൂപം...ആ രൂപത്തിന്റെ ഉയരം വേഗം കൂടിക്കൂടി വന്നു..അതിന്റെ തല അങ്ങ് പനയുടെ പൊക്കത്തില്‍ വരെ എത്തി...പെട്ടെന്ന് അവിടെ അതില്ലാതായി....പിന്നെ എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വസുന്ധരയുടെ കൂടെ കട്ടിലില്‍ കിടക്കുകയാണ്....ഞാനാകെ പേടിച്ചുപോയി..കട്ടിലില്‍ ഞാന്‍ എപ്പഴാണ് ചെന്നു കിടന്നതെന്നുപോലും ഓര്‍മ്മയില്ല” മഞ്ജുഷയുടെ മുഖത്ത് വിയര്‍പ്പുകണങ്ങള്‍ പൊടിഞ്ഞു.

മോഹനന്‍ ആലോചനയിലാണ്ടു. ഇവള്‍ എന്തോ കണ്ടു പേടിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ പേടിയോടെ ആകും ഇവള്‍ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നത്. പക്ഷെ താഴെ അമ്മയും മുരുകനും തമ്മില്‍ വേഴ്ച നടത്തുന്ന കാര്യം ഇവളെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു? കല്യാണിയുടെ ഗന്ധം എങ്ങനെ ഇവളുടെ ദേഹത്തുണ്ടായി? അവന്‍ ഭയത്തോടെ നില്‍ക്കുന്ന അവളെ ചേര്‍ത്ത് നിര്‍ത്തി ശിരസില്‍ തലോടി.

“നീ എന്തോ നിഴലോ മറ്റോ കണ്ടു പേടിച്ചതാണ്..പൊയ്ക്കോ...രാത്രി കിടക്കുമ്പോള്‍ എന്തിനാണ് ജനാല തുറന്നിടുന്നത്?” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷെ നീ എന്താ ചോദിച്ചത്? എന്തോ കണ്ടു എന്ന് പറഞ്ഞത് എന്താണ്?”

“ഏയ്‌..ഞാനൊരു സ്വപ്നം കണ്ടതാണെന്ന് തോന്നുന്നു..വിട്ടുകള..നീ പൊക്കോ”

മോഹനന്‍ അവളെ പറഞ്ഞു വിട്ട ശേഷം ആ മുറിയില്‍ തനിച്ചിരുന്ന് ആലോചനയിലാണ്ടു. പ്രേതങ്ങളിലും മറ്റും വിശ്വാസമില്ലാത്ത അവന്‍ പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ മാറി ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇന്നലെ ഉറപ്പായും മഞ്ജുഷയ്ക്ക് എന്തോ സംഭവിച്ചു. അതെപ്പറ്റി പക്ഷെ അവള്‍ക്കൊന്നും അറിയില്ല. അവള്‍ മുറിയിലേക്ക് വരുന്നതിനു മുന്‍പേ ആ ഗന്ധം ഇവിടാകെ പരക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതാണ്. പിന്നെ അവളുടെ ആ വരവ്! ഒരിക്കലും രാത്രി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ലാത്ത മഞ്ജുഷ! അവളെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു മുരുകനും തന്റെ അമ്മയും തമ്മില്‍ നടന്ന വേഴ്ച? എന്നിട്ട് അവള്‍ അവസാനം പറഞ്ഞതോ? താന്‍ പ്രതികാരം ചെയ്യണമത്രെ..അവളുടെ അമ്മയുമായി വേഴ്ച നടത്തി! ഒരിക്കലും നല്ലബോധത്തോടെ മഞ്ജുഷ അങ്ങനെ പറയില്ല എന്ന് തനിക്കറിയാം. അവളുടെ