Chapter Title : കമ്പംമെട്ട് സ്റ്റേഷനിലെ അമ്മയുടെ രാത്രി 1 [മോനു]

കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
"സാറെ എന്റെ മോന്റെ ഭാവി ,എങ്ങനേലും രക്ഷിക്കണം സാറേ"
"ചേച്ചിയുടെ കൈയ്യിൽ എന്തുണ്ട് തരാൻ ?"
സുനിൽസാർ ചോദിച്ചു.
"ഞങ്ങള്ക് ഒരു 50000 വച്ച് മൂന്ന് പേർക്കും തന്നാൽ ഇവനെ അങ്ങ് വിട്ടേക്കാം അല്ലെ മാത്യുസാറെ?"
നാസർ സാർ അമ്മയോടായി പറഞ്ഞു.
"ആ നഷ്ടവാ എന്നാലും പോട്ടെ "
മാത്യുസാർ പുച്ഛഭാവത്തോടെ മറുപടി നൽകി.
അമ്മ ,മറുപടി നൽകാതെ നിന്ന് വിയർക്കുകയാണ് ..
"എന്താ ഉണ്ടോ ?"
സുനിൽസാർ ചോദിച്ചു.
"അത്രയൊന്നുമില്ല സാറെ ഞങ്ങൾ പാവങ്ങളാ" ,
അമ്മ വിഷമത്തോടെ യാചനഭാവത്തിൽ അവരോട് പറഞ്ഞു.
"ശ്ശെടാ ഇത് ഇപ്പൊ എന്ന ചെയ്യും??"
സുനിൽസാർ ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞു .
"അതെങ്ങനാ ശെരിയാകും?" മാത്യുസാർ കുപിതനായി.
"കേസ് ആക്കിയാൽ കോടതിയിൽ തന്നെ ഇതിൽ കൂടുതൽ ചിലവാകും"
സുനിൽസാർ  ഉപദേശിച്ചു.
"ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട സാറെ ഒരു മാർഗ്ഗവുമില്ല ,ഉണ്ടാരുന്ന സ്വർണം വിറ്റ ഇവന്റെ ഫീസ് അടച്ചത്ത്"
"അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനാ മാത്യുസാർ ഭാവവ്യത്യാസമില്ലാതെ പറഞ്ഞു
ചെറുക്കന്റെ ഭാവി ഓർത്തിട്ട അല്ലെ സാറെ"
നാസർസാറും അമ്മയെ ഭീഷണിപെടുത്തി.
അമ്മ കരഞ്ഞോണ്ട് തലതാഴ്ത്തി നിന്നു , നാസർ സാർ എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് എന്റെ ഒരു കൈയിൽ വിലങ്ങ് ഇടുവിപ്പിച്ച്  ,മറ്റേ വശം സെല്ലിന്റെ കമ്പിയിൽ ബന്ധിച്ചു സുനിൽസാർ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്തോ ആംഗ്യം കാണിച്ചപ്പോൾ അയാൾ ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ പുറത്തേക് പോയി, പുറത്ത് നിന്നുള്ള വാതിൽ ചാരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു, എനിക്ക് എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി തുടങ്ങി
കരഞ്ഞോണ്ട് നിൽക്കുന്ന അമ്മയുടെ അടുത്തോട്ട്  സുനിൽസാർ പതിയെ ചെന്നു.
"ഇവനെ വെറുതെ വിട്ടാൽ  ഞങ്ങൾക് എന്താ ഗുണം?"
അയാൾ