Chapter Title : കമ്പംമെട്ട് സ്റ്റേഷനിലെ അമ്മയുടെ രാത്രി 1 [മോനു]

ഇവന്റെ ഫീസ് അടച്ചത്ത്"
"അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനാ മാത്യുസാർ ഭാവവ്യത്യാസമില്ലാതെ പറഞ്ഞു
ചെറുക്കന്റെ ഭാവി ഓർത്തിട്ട അല്ലെ സാറെ"
നാസർസാറും അമ്മയെ ഭീഷണിപെടുത്തി.
അമ്മ കരഞ്ഞോണ്ട് തലതാഴ്ത്തി നിന്നു , നാസർ സാർ എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് എന്റെ ഒരു കൈയിൽ വിലങ്ങ് ഇടുവിപ്പിച്ച്  ,മറ്റേ വശം സെല്ലിന്റെ കമ്പിയിൽ ബന്ധിച്ചു സുനിൽസാർ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്തോ ആംഗ്യം കാണിച്ചപ്പോൾ അയാൾ ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ പുറത്തേക് പോയി, പുറത്ത് നിന്നുള്ള വാതിൽ ചാരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു, എനിക്ക് എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി തുടങ്ങി
കരഞ്ഞോണ്ട് നിൽക്കുന്ന അമ്മയുടെ അടുത്തോട്ട്  സുനിൽസാർ പതിയെ ചെന്നു.
"ഇവനെ വെറുതെ വിട്ടാൽ  ഞങ്ങൾക് എന്താ ഗുണം?"
അയാൾ ചോദിച്ചു.
"എന്ത് വേണേലും ചെയ്യാം സാറെ കൈ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് "
അമ്മ പറഞ്ഞു.
അയാൾ വീണ്ടും അമ്മയോട് ചേർന്നു,
"പറ മോളെ ഞങ്ങൾക്കെന്താ ഗുണം????"
അമ്മ എന്തോ പന്തികേട് മണത്ത് തിരിഞ്ഞതും അയാളുടെ വലതുകരം അമ്മയുടെ കുണ്ടിയിൽ ചെന്ന് പതിഞ്ഞതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു ,അമ്മ ഞെട്ടി തരിച്ചു..
"വിടാടാ ...."
അമ്മ അലറി.
"ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതടി പൂറിമോളെ "
അമ്മയുടെ കഴുത്തിന് കുത്തിപിടിച്ചോണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു.
"അമ്മെ വിട് സാറെ "

ഞാനും ഒച്ച വച്ചു.

മാത്യുസാർ ഓടി വന്ന് എനിക്കിട്ട് ആഞ്ഞുരണ്ട് ചവിട്ട്ത്തന്നപ്പോളാണ്  ഞാൻ നിശബ്ദനായത്.
"എടി അവരാതിമോളെ ഞങ്ങളോട് സഹകരിച്ചൽ നിനക്കിവനെയും കൂടി പോകാം അല്ലേൽ ചെറുക്കൻ ആയുഷ്കാലം മുഴുവൻ ഉള്ളെകിടക്കാനുള്ള വഴി ഞങ്ങൾക്കറിയാം"
മാത്യുസാർ ചുവന്ന് തുടുത്ത കണ്ണുരുട്ടികൊണ്ട് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.
അമ്മ നിസ്സഹായായി നിന്നു , എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ നിലത്ത് കിടന്നു.
സുനിൽ സാർ വീണ്ടും അമ്മയുടെ അടുത്തോട് ചെന്നു അമ്മ പുറകോട്ടിറങ്ങിയിറങ്ങി ഭിത്തിവരെയെത്തി ,സുനിൽ സാർ അമ്മയുടെ ഷാൾ ബലമായിട്ട് പിടിച്ചു വലിച്ചെടുത്തു.
"എന്ത് പറയുന്നു ,നിനക്ക് ഞങ്ങൾ 5 മിനിറ്റ് തരും അതിനുള്ളിൽ ദേ ആ കാണുന്ന സെല്ലിലേക് കേറിയില്ലേൽ നിന്റെ മോന്റെ കാര്യം പോക്കാ"
അമ്മയൊന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു ,വിയർത്ത് അമ്മയുടെ കറുത്ത ബ്രാ ചുരിദാറിന് പുറത്തൂടെ കണമെന്നായി.
"അമ്മെ വേണ്ടമ്മേ "
ഞാൻ കരഞ്ഞോണ്ട് പറഞ്ഞു.
"മിണ്ടാതിരിയാടാ തായോളി"