Chapter Title : കമ്പനിപ്പണിക്കാരൻ…5 [നന്ദകുമാർ]

അല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ മുറ്റമടിച്ച് തൂത്ത് പോകും. പത്തറുപത് വയസായില്ലേ. മുൻപ് തോട്ടത്തിൽ പണിക്കൊക്കെ പോകുമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പോകാറില്ല.

ചേച്ചിക്ക് 60 വയസോ?

അതേ മോനേ ഈ മകരത്തിൽ 60 തികഞ്ഞു. എൻ്റെ പിള്ളേർക്ക് പത്തും പതിനഞ്ചുമൊക്കെ വയസുള്ള പിള്ളാരുണ്ട്.

നല്ല രുചി കടലക്കറിയും, പുട്ടും, പപ്പടവും ചൂടോടെ കഴിക്കാൻ! മൂന്നാല് കഷ്ണം അകത്താക്കി. മോനെ ഒരു കഷ്ണം കൂടി ഇടട്ടേ? ഈ പ്രായത്തിലല്ലേ വല്ലതും കഴിക്കാൻ പറ്റൂ.. പാറു ചേച്ചി നിർബന്ധിച്ചു. വേണ്ട ചേച്ചീ വയറ് നിറഞ്ഞു. ഇന്ന് പതിവിലും കൂടുതൽ കഴിച്ചു.

മോൻ്റെ പെങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിന് ഞങ്ങൾ വന്നിരുന്നു. അന്ന് നീ ഇത്ര പൊക്കം വച്ചിട്ടില്ല. നീ ഇപ്പോൾ വലിയ ആളായി ... എനിക്ക് ചേച്ചിയെ കണ്ട ഓർമ്മ വന്നില്ല. ഞാൻ പാറു ചേച്ചിയെ അവർ കാണാതെ ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു. കാണാൻ നല്ല മുഖശ്രീയാണ്.ഒരു അഞ്ചടി പൊക്കം കാണും.. അധികം വണ്ണമൊന്നും തോന്നുന്നില്ല. ളോഹ പോലുള്ള മുഷിഞ്ഞ നൈറ്റി അവരുടെ ശരീരത്തിന് ചേരുന്നുമില്ല. ആകെ ഒരു ദാരിദ്രഭാവം.

ഞാൻ കൈ കഴുകി പൂമുഖത്തേക്ക് ചെന്നു. ടീ പോയിൽ ഇരുന്ന താക്കോലെടുത്ത് കാർ തുറന്നു.ഓട്ടോമാറ്റിക് കാറാണ്.സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. പതിയെ കാല് കൊടുത്തു ബംഗ്ലാവിന് മുന്നിൽ ഒരു റൗണ്ട് ഓടിച്ചു. നല്ല സുഖം നല്ല പവർ ! ഞാൻ കാർ തുറന്ന് കിടന്ന ഗേറ്റിലൂടെ മെയിൻ റോഡിലേക്ക് ഓടിച്ചു.നാലഞ്ച് കിലോമീറ്റർ ഓടിച്ച് തിരികെയെത്തി.

തോമാച്ചൻ മുതലാളിക്ക് അന്ന് തൻ്റെ നാലഞ്ച് എസ്റ്റേറ്റുകളിൽ പോകാനുണ്ട്.മുതലാളി റഡിയായി വന്നു കാറിൻ്റെ പിന്നിൽ കയറി. എന്നിട്ട് അപ്പനോട് പറഞ്ഞു. താനും കയറ് ജീപ്പിവിടെ