Chapter Title : കനലെരിയും കാലം [ഭാവനക്കാരൻ]

പൂ@#%*.. അമ്മേ കൂതിയിൽ വിരൽ ഇടെടാ മോനെ... ഉഫ് എന്റമ്മോ സഹിക്കാൻ വയ്യായെ...."

അവർക്ക് പോയെന്ന് തോന്നുന്നു വല്ലാത്ത കിതപ്പോടെ അവർ തളർന്നു ഇരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഇവൻ ആരാണെന്ന് കാണുന്നതും. പണ്ട് അച്ഛന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്ന അണ്ണാച്ചി!!

കള്ള പോല#₹%@&.. മോൻ. ഈ രണ്ട് മൈ@#₹% കൂടി അച്ഛനെ ഊമ്പിക്കുവാ എന്ന് മനസിലാക്കാൻ അവരുടെ സംസാരം ശ്രെദ്ധിച്ച മതിയാരുന്നു.

അണ്ണാച്ചി:- നീ ഞാൻ പറഞ്ഞെ പോലെ ചെയ്തോ ഡീ പൊന്നെ

അവർ :-ഇല്ലെടാ പൂറാ അവൻ ഒന്ന് ഒപ്പിട്ടോട്ടെ എന്നിട്ട് കൊടുക്കാം

അണ്ണാച്ചി :-ആ കുപ്പി എന്തിയെ ആരും കാണാതെ വെക്കണേ എന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് എവിടെ കൊണ്ട് വെച്ചു നീ?

അവർ :- അതൊക്കെ എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ട്.

അണ്ണാച്ചി :- അല്ല എന്താ നിന്റെ പ്ലാൻ അവനെ വിഷം കൊടുത്ത് കൊന്നാൽ പിന്നെ കേസ് ഒക്കെ ആവില്ലേ.

അവർ :- അതിന് അവനെ കൊന്നത് ഞാൻ അല്ല അവന്റെ തന്തയാ!!!

ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി ഇവർ എന്നെ എന്തിനാ കൊല്ലുന്നത് ഞാൻ ഇവരോട് എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു. എന്റെ മനസിലെ ചോദ്യത്തിന് അവരുടെ അടുത്ത വാക്കുകൾ ഉത്തരം ആയിരുന്നു.

"ഇന്നോ നാളെയോ ഇവിടുത്തെ പൂറൻ ഈ വസ്തുക്കൾ മൊത്തോം എന്റെ പേർക്ക് എഴുതും അല്ലാതെ കാൽ അകത്തി കൊടുക്കില്ലെന്ന് ഞാൻ തീർത്തു പറഞ്ഞു. അതിന്റെ ഇടയിൽ ഒരു ശല്യമായി അവന്റെ മോൻ വേണ്ട എന്തെങ്കിലും കുത്തിത്തിരുപ്പ് ഉണ്ടാക്കിയാലോ".

ഞാൻ എന്ത് ഉണ്ടാക്കാൻ ആണ് ആകെയുള്ള സ്വത്ത്‌ അത് അമ്മയ അതും പോയി ഇനി ആരാ ഉള്ളത്. അന്ന് രാത്രി