Chapter Title : കണിവെള്ളരികൾ [ഋഷി]

കനപ്പിച്ചു. അടി കൊണ്ടു തുടുത്ത കുണ്ടികളിൽ ഞാൻ തഴുകി... നല്ല ചൂട്! എന്തൊരു മിനുസമാണ് അവളുടെ കുണ്ടികൾക്ക്! ഒരു പാടോ വൃത്തികേടോ ഒന്നുമില്ലാത്ത കുണ്ടിക്കുടങ്ങൾ!

അവൾ കാലുകളകറ്റി. ഇപ്പോൾ ചെമ്പൻ നിറമുള്ള കുറ്റിരോമങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞ ആ തടിച്ചു പിളർന്ന പൂർച്ചുണ്ടുകൾ വെളിവായി! ഞാനവിടെയൊന്നു തഴുകി! കൈ വിരലുകൾ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു! നക്കി! എന്തൊരു രുചിയാണ് പെണ്ണിന്! വിനാഗിരിയിട്ട ചെമ്മീനച്ചാറിൻ്റെ ഞരമ്പുകളിൽ പടരുന്ന സ്വാദ്!

ഞാൻ പിന്നേം സ്റ്റൂളിലിരുന്നു. പശൂനെ കറക്കുമ്പോ അമാന്തം പാടില്ല! അവൾക്ക് ഈ ഊമ്പിയ മനുഷ്യജന്മങ്ങളെ പാലൂട്ടാൻ ഒരു താല്പര്യവുമില്ല! സ്വന്തം കിടാവിനു വേണ്ടിയാണവൾ പാലു ചുരത്തുന്നത്!

ഞാൻ കുനിഞ്ഞു മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. കുഞ്ഞനുറക്കമാണ്. ഞാൻ അവനാവണം! അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ മൂക്കുരുമ്മി... ഉം... മുലപ്പാലിൻ്റെ മണം! ചൂടുള്ള.. മൃദുലമായ അകിടുകൾ.... ഞാൻ പിൻവാങ്ങിയപ്പോൾ എൻ്റെ കവിളുകൾ മുലപ്പാലു പടർന്ന് നനഞ്ഞിരുന്നു. ഞാനൊന്നു വടിച്ചു നക്കി നോക്കി! അമ്മേ! ജന്മാന്തരങ്ങളിൽ നിന്നുമൂറി വന്ന അമ്മയുടെ രുചി! ഞാൻ തല കുടഞ്ഞു. നിവർന്നിരുന്നു.

അവളുടെ അമ്മിഞ്ഞയിൽ മോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് തഴുകി. മുലഞെട്ടെൻ്റെ വിരലുകളിൽ ഉരുമ്മിയപ്പോൾ എൻ്റെ കറുമ്പി കുറുകി... ഞാൻ കണ്ണുകളടച്ചു... ഇപ്പോൾ ഞാനാ തൊഴുത്തിലാണ്. നിറഞ്ഞ അകിടുകളുമായി എൻ്റെ വിരലുകൾ പാലു കറന്നെടുക്കുന്നതിനായി ക്ഷമയോടെ നിൽക്കുന്ന എൻ്റെ കറമ്പിപ്പശുവിൻ്റെ വശത്ത് ഞാനിരിക്കുകയാണ്. ആ മുഴുത്ത അകിടിൽ മോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഞാൻ അമർത്തിഞെരിച്ചുഴിയുവാണ്.. നീണ്ട മുലഞെട്ടിൽ വിരലുകളമർന്നു താഴേക്ക്...താഴേക്കു വലിക്കുകയാണ്... ഓർമ്മയുടെ നൂലുകളിൽ എൻ്റെ വിരലുകൾക്ക് ജീവൻ വെച്ചു... ഞാനമർത്തിക്കറന്നു... ബൗളിലേക്ക് പാലു ചീറ്റുന്ന ശബ്ദം.. വിരലുകൾ നനയുന്നു... ഞാൻ പിന്നെയും ആ തടിച്ച മുല കറന്നു... ആഹ്... പാലൊഴിഞ്ഞു വേദന കുറയുമ്പോൾ അവളുടെ നിശ്വാസം...

കറന്നു കറന്നു പാലു കുറയുന്നു എന്നു തോന്നിയപ്പോൾ ഞാനവളുടെ അമ്മിഞ്ഞ വിട്ടു. പാലുനിറഞ്ഞു വിങ്ങുന്ന അടുത്ത മുലയിൽ അമർത്തിഞെരിച്ചു.. ആഹ്! അവൾ പുളഞ്ഞു... മുഖം വലത്തേക്കു തിരിച്ച് എന്നെ നോക്കി. ഞാനവളെ നോക്കിച്ചിരിച്ചു... വേദന കുറഞ്ഞോടീ കറുമ്പിപ്പെണ്ണേ? ഞാൻ മുലയിൽ നിന്നും കയ്യെടുത്ത് അവളുടെ ചെവിക്കു പിന്നിലും കഴുത്തിലും ചൊറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. ശരിക്കുമൊരു കൊഴുത്ത പശുവിനെപ്പോലെ അവൾ നിന്നു കുറുകി...തലയാട്ടി...നല്ല