Chapter Title : കണിവെള്ളരികൾ [ഋഷി]

തിരിയാൻ നോക്കി. അമ്മയെൻ്റെ തോളുകളിൽ പിടിച്ച് ത/ൻ്റെ നേർക്കു തിരിച്ചു നിർത്തി. എൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി. ആ നോട്ടം നേരിടാനാവാതെ ഞാൻ മുഖം കുനിച്ചു.

കുട്ടാ! അമ്മയെൻ്റെ താടിക്കു പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി. അവളെ മിസ്സു ചെയ്യുന്നുണ്ടോടാ? ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി! ഏഹ്.. എന്താ... ഞാൻ നിന്നു വിക്കി.

അമ്മയുടെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ഡാ! ഉരുണ്ടു കളിക്കണ്ട. നിനക്കു മൊല തന്ന് നിന്നെ വളർത്തിയത് ഞാനാ. നീ കാണിക്കണ കള്ളത്തരമൊക്കെ ഈയമ്മയ്ക്കറിയാടാ കുട്ടാ. പിന്നെന്താ... പതിനെട്ടു കഴിഞ്ഞു. കമുകുപോലെ വളരുവേം ചെയ്തു. മടീല് വെയ്ക്കാനൊക്കുവോ! നീയിങ്ങു വന്നേ! അമ്മയെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു... ആ മാംസളതയിൽ ഞാനലിഞ്ഞുപോയി... അമ്മ എൻ്റെ മുഖം പിടിച്ചു താഴ്ത്തി കവിളുകളിലും കണ്ണുകളിലും നെറുകയിലും ഉമ്മകൾ വർഷിച്ചു... ആഹ്... വിഷമം ഉരുകിപ്പോവണപോലെ! അവസാനം അമ്മയെൻ്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തിയുമ്മവെച്ചു.... ഞങ്ങളങ്ങനെ കെട്ടിപ്പുണർന്ന് എത്രനേരം നിന്നു എന്നറിയില്ല. എൻ്റെ കണ്ണൻ... എൻ്റെ കുട്ടൻ...നിനക്ക് എന്തു വിഷമം ഒണ്ടേലും ഈയമ്മയോട് പറയണം. ആ വിരലുകൾ പിന്നിൽ എൻ്റെ നിക്കറിൻ്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കിനകത്തേക്ക് നുഴഞ്ഞിറങ്ങി എൻ്റെയുറച്ച കുണ്ടികൾ ഞെരിച്ചുടച്ചു... ആഹ്! ഞാനമ്മയെ വീണ്ടും വരിഞ്ഞുമുറുക്കി..

ഗോവേല് പോണമല്ല്യോടാ? അമ്മയെൻ്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടിയില്ല. മൂപ്പിലാത്തീടെ മുന്നിൽ ഒന്നുമൊളിക്കാൻ ഈ വീട്ടിലെ ആണുങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല! ഞാൻ തലയാട്ടി. പൊക്കോടാ കുട്ടാ! രണ്ടു കുണ്ടികളും ഒന്നൂടെ ഞെരിച്ചിട്ട് അമ്മയെന്നെ വിട്ടു... ഒരു കാര്യം എൻ്റെ മോനറിയണം. ആ കൈകൾ എൻ്റെ മുഖം വാരിയെടുത്തു. വലിയകണ്ണുകൾ എന്നെ നോക്കി. നിൻ്റെയമ്മ എപ്പോഴും നിനക്കായി ഇവിടെയുണ്ട്. എൻ്റെ മോങ്കുട്ടന് എന്തു വേണമെങ്കിലും അമ്മയോടു പറയണം... ആ സ്നേഹമെന്നെ