Chapter Title : കഞ്ഞിവീഴ്ത്ത് [TGA]
അനിതയുടെ ശരീരത്തിന് എന്തോരു മുഴുപ്പ്!.
“ഇല്ല ഇപ്പോ എത്തും….. പനിയുണ്ടോ?…” അവർ എൻറ്റെ അടുത്തിരുന്നു നെറ്റിയിൽ കൈവച്ചു.ഞാൻ കുറച്ചു നീങ്ങിയിരുന്നു.
“ഇല്ല… കൊഴപ്പമില്ല… മാറി….” അനിതയുടെ കൈ നെറ്റിയിൽ നിന്നും എൻറ്റെ തുടയിലെക്കും മാറി വിശ്രമിച്ചു. ബാഡ് ടച്ച്……. ശരീരമാസകലം സൂചി കുത്തിയിറക്കുന്ന പോലെ തരിക്കുന്നു.
“സാറ്… എത്താറായില്ലെ….” തുടയിലെ പിടി ചെറുതായി മുറുകുന്നില്ലെ ?
“ഇപ്പോ എത്തും, അതു വരെ നമുക്ക് മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും ഇരിക്കാം..”
എന്താണ് ഇവരുടെ ഉദ്ദെശം? ആകെ മൊത്തം ഒരു വശപിശക് , ഞാൻ അനിതയുടെ കൈയ്യിലെക്കു നോക്കി. എൻറ്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ടാവണം. അവർ കൈ പിൻവലിച്ചു. അസുഖരമായ ഒരു മൌനം അന്തരീഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരം ഞാൻ തട്ടിൻപുറത്തെക്കു തുറിച്ചു നോക്കി. കെട്ടിയൊൻ ഇപ്പോഴെങ്ങാനും കെട്ടിയെടുക്കവോ??
“രാഹുലിനെന്താ ലൈനോന്നും ഇല്ലാത്തത്?” പിള്ള ചേച്ചി മൌനം ഭന്ഞിച്ചു.
നല്ല ചോദ്യം !എനിക്കുതന്നെ ഉത്തരമറിയില്ല. ഇല്ല അത്ര തന്നെ.മറുപടിയായി ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“എന്തു ചോദിച്ചാലും ഇങ്ങനെ ഈ ചിരിച്ച് കാണിച്ചോണം, എൻറ്റെ നല്ല പ്രായത്തിലായിരുന്നെ കാണാമായിരുന്നു..” ഇതും പറഞ്ഞ് അവർ സോഫയുടെ മറുവശത്തെക്കു ചാഞ്ഞു. കാല് പൊക്കി എൻറ്റെ ഇടതു തുടയിൽ വച്ചു .എൻറ്റെ ഹൃദയം ശക്തിയായി മിടിച്ചു.തലക്കാകെ പെരുത്തു വരുന്നു.
“നീ വിർജ്ജിനാണോ…” പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് രണ്ട് സ്വർണ്ണ കൊലുസുകൾ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നു.കൊഴുത്ത കാലുകളിൽ എൻറ്റെ കണ്ണുകളുടക്കി നിന്നു
“അല്ല……കുറുപ്പെട്ടനായിരുന്നെങ്കിൽ ഓഫീസിൽ വച്ചെ എന്നെ…….. വയസ്സായെങ്കിലും കെളവന് പണിയറിയാം…“
സകല ഞരമ്പുകളിലൂടെയും രക്തം ഇരച്ചു കേറി…. നാന എന്ന പൊട്ടനാ…. ഇവളുടെ കെട്ടിയോനോന്നും കെട്ടിയെടുക്കാൻ പേണില്ല. ഞാനും അനിതാ പിള്ളയും മാത്രം. ഞാനാ
💬 Comments
View all comments