Chapter Title : കണ്ണിലുദിച്ച കിനാവുകൾ [സ്പൾബർ]

കാറിലിരിക്കുന്നത് സുധിയാണെന്ന്… ?”.

“ഇപ്പോ എന്താ പ്രശ്നം… ?..

ഞാൻ കാറിൽ വന്നതോ… ?”..

“അല്ല…”..

“പിന്നെ… ?”..

“അത്… ഈ റോഡിലേക്കിറങ്ങുമ്പോ തന്നെ സുധിയെ കാണുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയേ…”..

“ഇപ്പോ കണ്ടല്ലോ… ഇനി ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ടെ… ?.

ആൾക്കാരൊക്കെ വരുന്ന

വഴിയല്ലേ… ?”.

ഒട്ടും മനസില്ലാതെ അമ്പിളി തലയാട്ടി.. സുധി അവളെനോക്കി കണ്ണടച്ച് കാട്ടി വണ്ടി മുമ്പോട്ടെടുത്തു..

ഹും.. ഞാനും ആ വഴിക്കല്ലേ.. പോരുന്നോ എന്നൊരു ചോദ്യമെങ്കിലും ചോദിച്ചൂടെ..?.

വേണ്ടേ… എന്നോടാരും ഒന്നും ചോദിക്കണ്ട..അല്ലെങ്കിലും ഞാനാരാ..?.

അവന്റെ കൂടെ കാറിൽ കയറിപ്പോകാൻ മാത്രം എന്ത് ബന്ധാ അവനുമായി ഉള്ളത്..എന്നും ബസിനല്ലേ പോകുന്നത്..ഇന്നും അത് മതി..

വീണ്ടും പതം പറഞ്ഞ് അമ്പിളി മുമ്പോട്ട് നടന്നു..പെട്ടെന്ന് അവളൊന്ന് നിന്നു.. മുന്നിൽ സുധി കാറ് നിർത്തിയിരിക്കുന്നു.. അവളോടിയാണ് അടുത്തെത്തിയത്..

“ അമ്പിളി പോരുന്നോ… ?..

ബസ് സ്റ്റോപ്പിലിറക്കാം… അല്ലെങ്കിൽ അവിടെ അമ്പിളിയുടെ ജോലി സ്ഥലത്ത് കൊണ്ടാക്കാം… “..

അമ്പിളിയുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയം കത്തുകയായിരുന്നു.. തന്റെ മനസവൻ അറിയുന്നുണ്ട് എന്നത് അവൾക്കുണ്ടായ സന്തോഷം ചെറുതല്ല..

“വേ… വേണ്ട സുധീ… ഞാൻ നടന്നോളാം… സുധി പൊയ്ക്കോ…”..

അവന്റൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹം അമ്പിളി മാറ്റി വെച്ചു.. ഇനിയെന്തിനാ കാറിൽ കയറുന്നത്.. അവൻ ക്ഷണിച്ചല്ലോ.. അത് മതി..

“എന്നാ പിന്നെ നോക്കാം അല്ലേ…

അമ്പിളിയിന്ന് നല്ല സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്… ഈ ഡ്രസ് അമ്പിളിക്ക് നന്നായി ചേരും…”..

അത്രയും പറഞ്ഞ് സുധി കാറോടിച്ച് പോയി. അമ്പിളിയുടെ മറുപടിക്കവൻ കാത്ത് നിന്നില്ല..

അവൻ പോയത് നന്നായി എന്നമ്പിളിക്ക് തോന്നി.. അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്ത് ആ കവിൾ താൻ കടിച്ചെടുത്തേനെ.. മുമ്പോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ, ലെഗിൻസിനും പാന്റീസിനുമുള്ളിലെ വിരിഞ്ഞ രതിപുഷ്പം ഈറനണിയുന്നത് ലജ്ജയോടെ അമ്പിളി അറിഞ്ഞു..

✍️… അമ്പിളി ഇത് വരെ പ്രണയിച്ചിട്ടില്ല..

പ്രണയിക്കാനുള്ളൊരു മനസും ഇപ്പോ അമ്പിളിക്കില്ല.. ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ക്രൂരപീഢനങ്ങളേറ്റ് അവളുടെ മനോനിലയെപ്പോലും സാരമായി ബാധിച്ചിരുന്നു.. പ്രേമിക്കാൻ പാകപ്പെടുന്നൊരു മനസ് അടുത്തെങ്ങും തനിക്കുണ്ടാവുമെന്ന് അമ്പിളി കരുതിയതേ അല്ല..

ഇന്നമ്പിളിയുടെ ഉള്ളിലാകെ പ്രണയ പുഷ്പങ്ങൾ വിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുകയാണ്.. വിത്തും വളവും നൽകാനാളുണ്ടായപ്പോൾ മുളച്ചും തഴച്ചും വളർന്നും ആ പ്രണയവല്ലരി