Chapter Title : കണ്ണിലുദിച്ച കിനാവുകൾ [സ്പൾബർ]

അമ്മ വിളിച്ചാ മതി… ഞാൻ വരാം… അല്ലേൽ വണ്ടി

വിടാം… ഓ..ആണോ…?.“..

ഫോൺ വെച്ചതും അമ്പിളി പരിഭ്രമത്തോടെ അവനെ നോക്കി.. ഇന്നത്തെ യാത്ര മുടങ്ങി എന്നാണവൾ കരുതിയത്..

“അമ്മയുടെ അമ്മാവൻ മരിച്ചു…”..

അത് കേട്ടതും അമ്പിളിക്ക് സങ്കടം തോന്നി.. സുധിയുടെ ബന്ധു ഇപ്പോ തന്റെയും ബന്ധുവാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു..

“എന്നാ… സുധിയെന്നെ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ വിട്ടാ മതി… സുധി വേഗം പൊയ്ക്കോ…”..

നിരാശയോടെ അമ്പിളി പറഞ്ഞു.. സുധി ഒന്നും മിണ്ടാതെ വണ്ടിയെടുത്തു.. പതിയെ ആണവൻ ഓടിച്ചത്.. അവനെന്തോ ആലോചനയിലാണെന്നറിഞ്ഞ് അമ്പിളി ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.. സുന്ദരമായൊരു ദിവസം നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ അവൾക്ക് നല്ല വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു.. സാരമില്ല.. സുധിയുടെ അമ്മാവൻ മരിച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ.. ഇനി ഒരവസരത്തിൽ നോക്കാം..

താനിപ്പോ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും എന്നാണ് അമ്പിളി ചിന്തിച്ചത്.. ഒൻപത് മണിക്കാണ് താൻ ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെത്തുന്നത്..ഇതിപ്പോ നേരം പുലരുന്നതേ ഉള്ളൂ… ഇപ്പോ തന്നെ അവിടെ പോയി നിന്നാ ശരിയാവില്ല.. വീട്ടിലേക്കും തിരിച്ച് ചെല്ലാൻ പറ്റില്ല..

എന്ത് ചെയ്യും. ?.

സുധിയോട് ചോദിക്കാനായി മുഖമുയർത്തിയപ്പോഴാണ് അവൾ പുറത്തേക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്..

ഇതേതാണ് റൂട്ട് എന്ന് അമ്പിളിക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസിലായില്ല..മനസിലായതും അവളൊന്ന് പേടിച്ചു..

ഇത് തന്നെ കല്യാണം കഴിച്ച് കൊണ്ട് വന്ന വിജയന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന റോഡാണ്.. സുധിയെന്തിനാണ് ഇതിലെ വണ്ടി വണ്ടി വിട്ടത്..?..

“ സുധീ… ഇതെവിടേക്കാ… സുധിക്ക് വഴി തെറ്റിയോ… ?”..

തെല്ലൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ അമ്പിളി ചോദിച്ചു..

സുധിയൊന്ന് ചിരിച്ചു..

“ഈ വഴിയേതാന്ന് അമ്പിളിക്ക് മനസിലായോ… ?”..

അവൾ തലയാട്ടി..

“എന്നാ പറ…”..

“ ഇത്… വിജയന്റെ… വീട്ടിലേക്ക്… പോകുന്ന വഴിയല്ലേ… ?”..

“ഉം…