Chapter Title : കണ്ണിലുദിച്ച കിനാവുകൾ [സ്പൾബർ]

പക്ഷേ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മാത്രമല്ല, വേറൊരാളുടെ വീട്ടിലേക്കും ഈ വഴി പോകാം…”.

അതമ്പിളിക്ക് മനസിലായില്ല..

“ എടീ പൊട്ടീ… എന്റെ വീട്ടിലേക്കും ഈ വഴിയാ പോകുന്നത്… ഞാനും വിജയനും ഒരേ നാട്ടുകാരാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ… ?”..

അത് ശരിയാണല്ലോന്ന് അപ്പോഴാണ് അമ്പിളി ഓർത്തത്..പക്ഷേ, സുധിയെന്തിനാണ് തന്നെയും കൊണ്ട് ഈ വഴി പോന്നത്..?.

“അമ്പിളീ… എന്റമ്മയുടെ അമ്മാവനാ മരിച്ചത്… ഞങ്ങളുമായി വലിയ അടുപ്പമൊന്നുമില്ല… എന്നാലും അമ്മ പോകുന്നുണ്ട്… ചേട്ടത്തിയും..

ചേട്ടൻ അവരെ അവിടെ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കും… കുറച്ച് ദൂരെയാ അമ്മാവന്റെ വീട്… വൈകിട്ട് ചേട്ടൻ പോയി അവരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരും..

എന്തായാലും രാത്രിയാകും അവർ വരാൻ… വല്ലോം മനസിലായോ… ?”..

അമ്പിളിക്കൊന്നും മനസിലായില്ലെങ്കിലും അവൾ തലയാട്ടി..

“ അവർ വീട്ടിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോഴാ അമ്മയെന്നെ വിളിച്ചത്… അതായത് ഇപ്പോ എന്റെ വീട്ടിൽ ആരുമില്ലെന്നർത്ഥം… അടുത്തുള്ള ചേട്ടന്റെ വീട്ടിലും ആരുമില്ല… ഇപ്പോ മനസിലായോ… ?”..

ഏതാണ്ട് മനസിലായെങ്കിലും അവൾക്കതങ്ങോട്ട് ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല..

“നമ്മൾ രണ്ടാളും നേരെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു… വൈകുന്നേരം വരെ അവിടെയിരുന്ന് നിന്നെ തിരിച്ച് ഞാൻ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയി വിടുന്നു…

എന്തേ,എന്തേലും പറയാനുണ്ടോ… ?”..

സുധി ചോദിച്ചതിന് പെട്ടെന്നൊരു മറുപടി പറയാൻ അമ്പിളിക്കായില്ല..ഇന്നത്തെ യാത്ര മുടങ്ങും എന്നോർത്ത് ഒരു നിരാശ അമ്പിളിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു..പക്ഷേ,ആ യാത്രയെക്കാളൊക്കെ വലിയൊരവസരമാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്.. സുധിയോടൊപ്പം വൈകുന്നേരം വരെ അവന്റെ വീട്ടിൽ.. ഇതിൽ പരം മറ്റെന്താണ് വേണ്ടത്..

പക്ഷേ, താനിപ്പോ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവുന്നത് ശരിയാണോ… ?. അത് മോശമല്ലേ..?..

ഭാഗ്യമുണ്ടേൽ താൻ മണവാട്ടിയായി ചെന്ന് കയറണ്ടേ വീടല്ലേ അത്… ?..

തേങ്ങാകൊലയാണ്… അതൊക്കെ ഇനി എന്ന്…