Chapter Title : കന്നിമാസത്തിലെ ചൂട് [സ്മിത]
ഫോണ് വെച്ചത് അവള് അറിഞ്ഞു.
ലിന്സിക്ക് വിഷമമായി. കാര്യം ഒരു ദിവസത്തെ പരിചയമേയുള്ളൂ.
എങ്കിലും ശക്തമായ സൌഹൃദമാണ് തങ്ങള്ക്കിടയിലുള്ളത്.
സത്യത്തില് രണ്ടു ആണുങ്ങള് ഒരുമിച്ച് ഊക്കുന്നത് ഇത് ആദ്യമോന്നുമല്ല.
പക്ഷെ അതൊക്കെ മറ്റു സാഹചര്യങ്ങളില് ആയിരുന്നു.
വീട്ടില് എങ്ങനെയാണ്?
വിഷമം നിറഞ്ഞ ഷാജന്റെ മുഖമോര്ത്തപ്പോള് അവള് അവന്റെ നമ്പര് ഡയല് ചെയ്തു.
“എടാ...”
ഷാജന് ഫോണെടുത്തുകഴിഞ്ഞപ്പോള് അവള് പറഞ്ഞു.
“എന്നാ പറ്റി? കലി കേറി ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തെ? മൊഖം വീര്പ്പിച്ച് ഇരിക്കുവാണോ?”
“നീയെന്നേത്തിനാ വിളിച്ചേ? അത് പറ!”
താല്പ്പര്യമില്ലാത്ത സ്വരത്തില് ഷാജന് ചോദിച്ചു.
“നീ വാടാ ചെക്കാ...”
അവള് കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എഹ്?”
മറുതലയ്ക്കല് ഷാജന്റെ വിസ്മയം നിറഞ്ഞ സ്വരം അവള് അവള് കേട്ടു.
“നീ ചുമ്മാ ആ വാ തൊറന്നു വെച്ച് കണ്ട പ്രാണീനെ ഒക്കെ അകത്ത് കേറ്റല്ലേ!”
അവള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഷാജനോട് സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ലിന്സിയുടെ ടെന്ഷന് വീണ്ടും കൂടി.
ഈശോയെ!
അവനോട് വരാന് പറഞ്ഞു. രാജു വരുന്ന കാര്യം ഒരു വിധത്തിലാണ് താന് മമ്മിയെക്കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിച്ചത്.
ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും? മമ്മിയോട് എങ്ങനെ പറയും?
ഓര്മ്മവെച്ച നാള് മുതല് മമ്മി അറിയാതെ താന് ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.
മറച്ചു വെച്ചു ചെയ്യാന് തനിക്ക് അറിയാനും പാടില്ല.
ലിന്സി മടിച്ചു മടിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. മേരിക്കുട്ടി അടുക്കളയില്, കസേരയില് ഇരുന്ന് എന്തോ അരിയുകയാണ്.
“ഇതെന്നാ മമ്മി?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“നാളത്തേക്കാ മോളെ...”
അവര് പറഞ്ഞു.
“എന്നാ രാജൂന് ഫോണ് ചെയ്യുവാരുന്നോ?”
അവര് ചോദിച്ചു.
“ആം...”
“അവനിങ്ങോട്ട് വരുവല്ലേ? പിന്നെ എന്നേത്തിനാ എപ്പഴും മിണ്ടുന്നേ?”
ലിന്സി ചുമ്മാ ചിരിച്ചു.
“ലോകത്ത് നടക്കാത്ത കാര്യമാ ഞാന് ചെയ്യുന്നേ കേട്ടോ! അത് ഓര്മ്മ വേണം!”
അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മേരിക്കുട്ടി പറഞ്ഞു.
“മനസ്സിലായോ? ഏതേലും അമ്മ സ്വന്തം മോള്ക്ക് അവള്ടെ കാമുകനെ രാത്രീല് സ്വീകരിക്കാന് സൗകര്യം ഒണ്ടാക്കി കൊടുക്കുവോ?”
“അതിന് ടൈം വരുമ്പോ ഞാന് ഇതുപോലത്തെ പ്രത്യുപകാരം ചെയ്തോളാം എന്റെ പൊന്നു മമ്മി!”
“ഇതുപോലത്തെ പ്രത്യുപകാരമോ?”
“അതേ! ഹഹഹ ...മമ്മിക്കും കാണൂല്ലോ ആരേലുമൊക്കെ!”
“ലിന്സീ! പൊക്കോണം!”
മേരിക്കുട്ടി കൈയ്യുയര്ത്തി.
ലിന്സി
💬 Comments
View all comments