Chapter Title : കന്നിമാസത്തിലെ ചൂട് [സ്മിത]
മേടിക്കും കേട്ടോ...”
മേരിക്കുട്ടി അടക്കിയ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു.
“കഴപ്പ് ഒക്കെ എല്ലാര്‍ക്കും ഉണ്ട്. ഉണ്ടെന്നും വെച്ച് ഇങ്ങനത്തെ വട്ടുപണി കാണിക്കാനൊന്നും ആരും മെനക്കെടത്തില്ല....”
“എന്‍റെ മമ്മി പ്ലീസ് മമ്മി..പ്ലീസ് മമ്മി...”
മേരിക്കുട്ടി അവളുടെ നേരെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.
“നടക്കത്തില്ല...”
അവള്‍ ഉറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.
ലിന്‍സി മുഖം കോട്ടി മേരിക്കുട്ടിയില്‍ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി. നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം മേരിക്കുട്ടി നോക്കുമ്പോള്‍ മകളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നത് കണ്ടു. അപ്പോള്‍ അവളുടെ മനസ്സ് വിതുമ്പി.
അവള്‍ മകളുടെ തോളില്‍ കൈവെച്ചു.
“കണ്ണ്‍ തുടയ്ക്ക്...”
അവള്‍ മകളോട് പറഞ്ഞു.
“ചെറുക്കന്‍ കണ്ടാല്‍..പപ്പാ ഇപ്പോള്‍ എങ്ങോട്ട് വന്നാല്‍ ...”
ലിന്‍സിയുടെ കവിളിലേക്ക് മിഴിനീരുകള്‍ അടര്‍ന്നു വീണു.
“ശരി...”
മേരിക്കുട്ടി മന്ത്രിച്ചു.
“നീ ആരെയാ വിളിക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നെ?”
ലിന്‍സിയുടെ കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി. അവള്‍ ജലകണങ്ങള്‍ തുടച്ചു.
“രാജൂനെ...”
“ങ്ങ്ഹേ? നിന്നെ ഇവിടെയിറക്കിയ ചെക്കന്മാരില്‍ ഒരാളോ...?”
“ആ...”
“അവന്‍ ഇവിടെ അടുത്താണോ താമസിക്കുന്നെ?”
“ആ, ചെങ്കന്നൂരില്‍...”
“ഓ! അത്രയടുത്താണോ? നാലു കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരമല്ലേയുള്ളൂ...”
“ഇക്കാര്യത്തിന് നാലല്ല നാനൂറു കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരം വരെ അരമണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് പറന്നെത്തും ആണുങ്ങള്!”
“എടീ ഒച്ചേം അനക്കോം കേട്ട് പപ്പയോ ചെറുക്കനോ അറിഞ്ഞാല്‍...?”
“മമ്മി എന്‍റെ ബെഡ്റൂമില്‍ പുറത്തേക്ക് ഒരു ഡോര്‍ ഇല്ലേ? ഒച്ചേം അനക്കോം കേട്ട് പപ്പാ വന്നാ രാജു ആ ഡോറില്‍ കൂടി പുറത്ത് കടന്ന് മതില് ചാടി റോഡില്‍ എത്തിക്കോളും...അതോര്‍ത്ത് മമ്മി പേടിക്കേണ്ട...ഒന്ന് പെര്‍മിഷന്‍ തന്നാ മതി...”
മേരിക്കുട്ടി മകളെ അദ്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. അവരെന്തോ ചിന്തിച്ചു.
“അഥവാ, ഞാന്‍ പെര്‍മിഷന്‍ തന്നില്ലെങ്കില്‍...”
അവള്‍ മകളുടെ തോളില്‍ പിടിച്ചു.
“എങ്കിലും
💬 Comments
View all comments