Chapter Title : കണ്ണാംതുമ്പി [രാഹുൽ]

കണ്ടു കാണില്ല. ഞാൻ ആശ്വസിച്ചു.

കോളേജിലേക്ക് പോകാനിറങ്ങി സ്കൂട്ടറിൽ കയറുമ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു ഏട്ടാ ഇന്നലെ രാത്രി ഏട്ടൻ പശയെടുത്തിരുന്നോ. ഒന്ന് ചമ്മിയെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞു ഇല്ലല്ലോ മോളെ എന്താ? ഹെ ഒന്നുമില്ല പശ തെറിച്ച പോലെ എന്തോ പാടുകൾ ഏട്ടന്റെ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ കണ്ടു അതാ. ആവോ അറിയില്ല. ഏട്ടൻ ഷീറ്റ് കഴുകാനിടാൻ പാടില്ലാരുന്നോ നല്ലപോലെ അഴുക്കായി. നഹ എനിക്കും തോന്നി. ഞാൻ കഴുകനിട്ടു.

അവളൊന്നും ഊരി ചിരിച്ചു. പിന്നൊന്നുമുണ്ടായില്ല. കോളേജിലെത്തി അവൾ ബൈ പറഞ്ഞു പോയി. അപ്പോഴും ഒരു കള്ള പുഞ്ചിരി അവളിലുള്ളത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. വൈകുന്നേരം കോളേജിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ മടങ്ങി വന്നപ്പോഴും അച്ഛനുമമ്മയും വന്നിട്ടില്ല.

അവൾ കാപ്പിയുണ്ടാക്കി എന്റെ റൂമിൽ വന്നു . കാപ്പി തന്നു അവൾ ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. ബെഡിലേക്കു  നോക്കിയപ്പോൾ  അവളിൽ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അതോടൊപ്പം ഒരു മൂളലും. ഉം എന്താടി ഞാൻ ചോദിച്ചു. ഒന്നുമില്ല. അവൾ പറഞ്ഞു. നീയെന്താ മൂളിയത്. വെറുതേ. പറയെടി മുത്തേ. ഇന്നലെ..... അവൾ മടിയോടെ പറയാൻ തുടങ്ങി. ഇന്നലെ ഏട്ടൻ.... തന്നെ...... ചെയ്തോ? ... എന്ത്.... കുന്തം.... ഒന്നുമില്ല.... അവൾ പോകാനൊരുങ്ങി .

പോകല്ലേടാ... എന്തെടാ ചോദിച്ചത്.... ഇന്നലെ ഏട്ടൻ അതിൽ പിടിച്ചു കളിച്ചോ..... ഞാൻ ചമ്മി തൊലിഞ്ഞു. ഇനി രക്ഷയില്ല. എന്നാൽ ഒരു ഏറു എറിഞ്ഞു നോക്കാം. ഉം ഞാനൊന്നു മൂളി. ഒരു സൂത്രം കണ്ടപ്പോൾ കണ്ട്രോൾ പോയി. അത് കൊണ്ട. അതെന്താ ഏട്ടാ.... അത്.... അത്....

ശോ പറയേട്ടാ. ഞാൻ മൊബൈലിൽ ഇന്നലെ രാത്രിയിലെടുത്ത ഫോട്ടോ