Chapter Title : കണ്ണാംതുമ്പി [രാഹുൽ]

ദുഷ്ടത്തരമുണ്ടെങ്കിൽ നിന്നെ ഞാനതു കാണിക്കുമോ. ഏട്ടൻ വിട്  ഞാൻ പോട്ടെ. അരുത് മോളെ. ഏട്ടൻ മോളു പറയുന്നതെന്തും ചെയാം...മോളു ഏട്ടനോട് ക്ഷമിച്ചാൽ  മതി. ഇല്ലെങ്കിൽ.....

മോളു അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പോയി പറയു..... അവർ തരുന്ന എന്ത് ശിക്ഷയും ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊള്ളാം. പക്ഷെ മോളെന്നെ വെറുത്താൽ പിന്നെ ഞാനുണ്ടാവില്ല... പോട്ടെ ഏട്ടാ. സാരമില്ല. കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഒരു ഷോക്ക്. ഞാനാരോടും പറയില്ല. അവൾ എന്റെ പുറത്ത് തട്ടി നടന്നു പോയി. ശേ ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു. അവൾ, അവൾ എന്റെ അനിയത്തിയല്ലേ.....? ഞാൻ കട്ടിലിൽ പോയി കിടന്നു. കുറ്റബോധം കൊണ്ട് എന്റെ മനസ് നീറുന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ താഴെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സംസാരം കേട്ടു. രാഹുൽ അമ്മ വിളിക്കുന്നു. ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല.

കുറെ കഴിഞ്ഞു അമ്മ എന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ വന്നു. ഞാൻ അമ്മ വരുന്നത് അറിഞ്ഞു. രാഹുൽ എന്താ മോനെ കിടക്കുന്നതു. സുഖമില്ലേ?  അമ്മ കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു എന്റെ പുറത്ത് തലോടി. ഒരു തലവേദന അമ്മേ. ഞാനൊന്നു കിടക്കട്ടെ. അമ്മ പോയി. അറിയാതെ ഞാൻ മയങ്ങിപ്പോയി. അച്ചു കുലുക്കി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഉണർന്നത്. ഏട്ടാ വാ. ഭക്ഷണം കഴിക്കാം. ഞാനൊന്നു മൂളി. വരുന്നേ ഞാനല്ലേ വിളിക്കുന്നത്‌. യാന്ത്രികമായി ഞാൻ അവളുടെ പിറകെ നടന്നു. അത്താഴം കഴിച്ചു വന്നു കിടന്നു. മയങ്ങിപ്പോയി.

ഇരുളിൽ കവിളിലെ ഒരു മൃദു സ്പര്ശമാണ് എന്നെ ഉണർത്തിയത്. ഞാൻ സമയം നോക്കി. 12.30. അച്ചു അവൾ അടുത്തിരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ  കൈ എന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ ഇഴയുന്നു. ഏട്ടാ... ഏട്ടാ.... ഉം അവൾ എന്റെ അരികിൽ കിടന്നു. മോളെ നീ.. അതെ... ഏട്ടനേക്കാൾ വലുത് എനിക്കാരുമില്ല. ഏട്ടന്റെ സന്തോഷമാണെന്റെ സന്തോഷം. അവളെന്നെ ഇറുകെ പുണർന്നു. പെട്ടെന്ന്  അവൾ ഭ്രാന്തമായി എന്നെ ഉമ്മ വെക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇരുളിൽ അവളുടെ മുഖം എനിക്ക് വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു. ഏട്ടാ... ഹാ... ഏട്ടന്റെ...

അച്ചുവല്ലേ ഞാൻ... അവൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. എന്റെ കൈ അവൾ തന്നെ എടുത്തു അവളുടെ ദേഹത്തിട്ടു. എനിക്ക് ഒരു വികാരവും തോന്നിയില്ല. കുറ്റബോധത്താൽ മരവിച്ചു പോയിരുന്നു ഞാൻ. ഏട്ടാ.... ഏട്ടാ.... അവൾ