Chapter Title : കണ്ണാംതുമ്പി [രാഹുൽ]

ഞാനല്ലേ വിളിക്കുന്നത്‌. യാന്ത്രികമായി ഞാൻ അവളുടെ പിറകെ നടന്നു. അത്താഴം കഴിച്ചു വന്നു കിടന്നു. മയങ്ങിപ്പോയി.

ഇരുളിൽ കവിളിലെ ഒരു മൃദു സ്പര്ശമാണ് എന്നെ ഉണർത്തിയത്. ഞാൻ സമയം നോക്കി. 12.30. അച്ചു അവൾ അടുത്തിരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ  കൈ എന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ ഇഴയുന്നു. ഏട്ടാ... ഏട്ടാ.... ഉം അവൾ എന്റെ അരികിൽ കിടന്നു. മോളെ നീ.. അതെ... ഏട്ടനേക്കാൾ വലുത് എനിക്കാരുമില്ല. ഏട്ടന്റെ സന്തോഷമാണെന്റെ സന്തോഷം. അവളെന്നെ ഇറുകെ പുണർന്നു. പെട്ടെന്ന്  അവൾ ഭ്രാന്തമായി എന്നെ ഉമ്മ വെക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇരുളിൽ അവളുടെ മുഖം എനിക്ക് വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു. ഏട്ടാ... ഹാ... ഏട്ടന്റെ...

അച്ചുവല്ലേ ഞാൻ... അവൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. എന്റെ കൈ അവൾ തന്നെ എടുത്തു അവളുടെ ദേഹത്തിട്ടു. എനിക്ക് ഒരു വികാരവും തോന്നിയില്ല. കുറ്റബോധത്താൽ മരവിച്ചു പോയിരുന്നു ഞാൻ. ഏട്ടാ.... ഏട്ടാ.... അവൾ എന്നെ മുറുകെ പുണരുകയാണ്. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചുണ്ടുകൾക് മേലാണ്. അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നിട്ടും എനിക്കൊന്നും തോന്നിയില്ല. ഏട്ടാ... ഏട്ടനെന്നോടു വെറുപ്പാണോ .... ഇല്ല മോളെ.... ഞാനല്ലേ.. തെറ്റുകാരൻ.. സ്വന്തം സഹോദരിയെ.... അവൾ എന്റെ വാ പൊത്തി. എനിക്ക് വേണം എന്റെ ഏട്ടനെ....

അവളെന്റെ ചുണ്ടിൽ മെല്ലെ കടിച്ചു. പിന്നെ മെല്ലെ ഉറിഞ്ചി കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. മെല്ലെ മെല്ലെ എന്റെ ശരീരവും പ്രതികരിച്ചു തുടങ്ങി. എന്റെ കൈയും അവളെ  വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവൾക്കായി എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അകന്നു. അവളുടെ വലിയ മുലകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഉരയുന്നു. എന്റെ കുട്ടൻ മെല്ലെ ഉണരാൻ തുടങ്ങി. എന്നെ മലർത്തി