Chapter Title : കണ്ണന്റെ അനുപമ 1 [Kannan]

മേമ കെടന്നോ".

മ്മ്.. അത് കേട്ടതും അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കാന് തുടങ്ങി

മേമേ. ഞാൻ വിളിച്ചു ആ. അവൾ തിരിഞ്ഞു എന്റെ നേരെ എന്തേ എന്ന ഭാവത്തിൽ പുരികമുയർത്തി.

ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ

"മേമക്ക് ജോലിക്ക് പൊക്കൂടെ ". യഥാർത്ഥത്തിൽ എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ട്ടമാണ് എന്നാണ് ഞാൻ പറയാൻ വന്നത്. പക്ഷെ ഒരു വിധം അതിനെ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്തു. പുറത്ത് വിട്ടത് ഇതാണ്.

"അതൊന്നും നടക്കൂല ചെക്കാ ". ഇതൊരു ജയിൽ ആണ്. ഇനി ഇള്ള കാലം ഇവിടെ തന്നെ.".

അതൊക്കെ മേമ ഇങ്ങനെ സൈലന്റ് ആയിട്ടാ. വായ തുറന്ന് പറഞ്ഞ തീര്ണ പ്രശ്നൊള്ളു. ".

മറുപടിയെന്നോണം ആ ചുണ്ടിൽ ഒരു പൂഛചിരി വിടർന്നു. പിന്നെ അവൾ തുടർന്നു.

അണക്ക് അന്റെ ഉണ്ണിമാമേനെ ശരിക്കും അറിയൂല കണ്ണാ. ഞാൻ എങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങിയാലും സംശയം ആണ്. എന്റെ ഫോൺ ബിസി ആയാൽ ഞാൻ എന്റെ കാമുകനും ആയി വർത്താനം പറയാണ് ന്നാ മൂപ്പരെ വിചാരം. ഞാൻ പുറത്ത് ഇറങ്ങുന്നത് അവനെ കാണാൻ ആണത്രേ. അവന്റെ ഒപ്പം അഴിഞ്ഞാടാൻ ആണത്രെ ഞാൻ ജോലിക്ക് പോണം ന്ന് പറയണത്.! ആ സംസാരം ശരിക്കും എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു. ബന്ധുക്കളുടെ മുന്നിൽ മാതൃക പുരുഷോത്തമൻ ആയ ഉണ്ണിമാമക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു മുഖം ഉണ്ടെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

"ശരിക്ക് മേമക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ? "

എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നിമിഷം മുളച്ച ഭീതിയുടെ വിത്തിനെ നുള്ളിയെറിയാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു പോയി.

“ഹും. അവൾ എന്നെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി.എല്ലാ ആണുങ്ങളും കണക്കാ ഇപ്പൊ നിന്റെ മനസ്സിലും സംശയം അല്ലെ നീ തീർത്തത്. പെണ്ണുങ്ങൾ എത്ര സ്നേഹിച്ചാലും ആണുങ്ങൾക്ക് ഒരു ദയയും ഇല്ല. കെടക്കേല് കുത്തി മറിയാൻ വരുമ്പോ മാത്രെ ആണിന് സ്നേഹം ഉള്ളൂ”. അവൾ എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“അയ്യോ മേമേ മേമേനെ എനിക്ക് ആരെക്കാളും വിശ്വാസാണ്. ഞാൻ ഇതിന്റെ രണ്ടു ഭാഗവും കേക്കാൻ വേണ്ടി ചോദിച്ചൂന്നെ ഒള്ളൂ” . എനിക്ക് അങ്ങനെ ചോദിച്ചതിൽ കുറ്റബോധം തോന്നി.

ഞാൻ അല്ലെങ്കി എന്തിനാ അന്നേ പറയണത്.