Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 11❣️ [Kannan]

എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു. ചോദിച്ചു വേടിച്ച പോലെയായി. "ഇല്ലമ്മേ എന്റേല് കണക്കില്ല, എന്റെ അധ്വാനത്തിന് കണക്കില്ലാ,എന്റെ ജീവിതത്തിന് കണക്കില്ലാ, പക്ഷെ ഞാൻ തന്ന സ്നേഹത്തിന് കണക്ക്ണ്ട്, എന്റെലല്ലാ ഈശ്വരന്റേല് " ആവശ്യത്തിന് ദയനീയത മിക്സ്‌ ചെയ്ത് നെടുനീളൻ ഡയലോഗ് പറഞ്ഞ് ഞാൻ മിററിലൂടെ അവരെ പാളി നോക്കി.അമ്മുവിന് അത് ഫീൽ ചെയ്ത മട്ടുണ്ട് അവളെന്നെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ട് പക്ഷെ ലച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് അങ്ങനെ യാതൊന്നും ഇല്ലാ.. "എന്ത് ഊളത്തരം കേട്ടാലും കണ്ണ് നിറക്കാൻ ഇങ്ങനെ ഒരുത്തി ! എടീ പെണ്ണെ ഇത് വാത്സല്യത്തില് മമ്മൂട്ടി പറഞ്ഞ ഡയലോഗ് ആണ്.അല്ലാതെ ഇത്രേം വല്യ ഡയലോഗ് പറയാനുള്ള ശേഷി ഒന്നും ഇവനില്ല. ഇപ്പഴും അക്ഷരമാല എഴുതിച്ചാ ഇവൻ തെറ്റിക്കും അതെനിക്കുറപ്പാ... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ലച്ചു കുലുങ്ങി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.ഇനി അങ്ങനെ ഓസിന് കൗണ്ടർ അടിച്ചു തടിച്ചി ആളാവണ്ട. ഞാൻ ഇനി മിണ്ടാതിരുന്നാൽ പോരെ!. പിന്നെ അധികം സംസാരം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ സമയം പത്തുമണി ആയിരുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി വന്ന് ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട് പോയി. ലച്ചുവിനോടുള്ള അവരുടെ പെരുമാറ്റം വളരെ കരുതലോടെയായിരുന്നു.പക്ഷെ സംസാരത്തിലൂടെ തടിച്ചി അവരെയൊക്കെ ചാക്കിലാക്കി.അതിന് പണ്ടേ പ്രത്യേക മിടുക്കാണ് അമ്മച്ചിക്ക്. അമ്മു പറഞ്ഞേൽപ്പിച്ചതെല്ലാം അതെ പോലെ അവിടെ റെഡി ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.നല്ല ഉഗ്രൻ പിറന്നാൾ സദ്യ !

"അമ്മേടെ കൈപ്പുണ്യം തന്നെ ആണ് അപ്പൊ ഇവൾക്ക് കിട്ട്യേത് " ലച്ചുവിന്റെ വക അഭിനന്ദനം എത്തി. "എത്രേം പെട്ടന്ന് നമുക്കിത് നടത്തണം ട്ടോ.. അമ്മേ.. " അമ്മുവിന്റെ അമ്മ വളരെ വിനീത ഭാവത്തിൽ ലച്ചുവിനോട് പറഞ്ഞു.അവർ തമ്മിൽ കുറച്ച് നേരം കൊണ്ട് തന്നെ നല്ല അടുപ്പം വന്നിട്ടുണ്ട്. "എനിക്കിപ്പോ തന്നെ എന്റെ പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോവാനാ കമ്പം. പക്ഷെ അച്ഛന്റെ ഉത്തരവ് കിട്ടണ്ടേ? അത് പറയുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു നിരാശ ലച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചിരുന്നു. "അച്ഛൻ സമ്മതിക്കാതിരിക്കോ? "ഏയ് ഇതൊക്കെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഉള്ള പ്രയാസം കൊണ്ടാവും.സമ്മതിക്കുമെന്നെ നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം.. " ലച്ചു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി ഞങ്ങളെ മാറിമാറി നോക്കി. സദ്യ കഴിഞ്ഞതോടെ ലച്ചു അവരുടെ ചരിത്രം ചികയാൻ