Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 11❣️ [Kannan]

തുടങ്ങി. ഓരോന്നും കൃത്യമായി ചോദിച്ചറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അമ്മ അവരെ കൂടുതലറിഞ്ഞു.അമ്മുവാകട്ടെ അപ്പോഴും ലച്ചുവിനെ ചുറ്റിപറ്റിതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.അച്ഛനും ഉണ്ണിമാമയും വരുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അന്ധാളിപ്പോടെ എന്നെ പാളി നോക്കി. "നീ പേടിക്കണ്ട എല്ലാം ശരിയാവുന്ന വരെ ഇവിടെ നിന്നോ.. " ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "ആ പിന്നേ, എനിക്ക് പറ്റൂല പൊന്നൂസിനെ കാണാതെ.. എന്നെ കൊന്നാലും ഞാൻ കൂടെ വരും.. " അവൾ അപ്പഴേക്കും ചിണുങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. "എന്റെ അവസ്ഥ നിനക്കറിയൂലെ ഇത് നമ്മടെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയാ " പെണ്ണിന്റെ മുഖം കണ്ട് എനിക്കും സങ്കടം വന്നു. "എടീ പെണ്ണെ നിന്റെ പൊന്നൂസിനെ സ്ഥിരമായിട്ട് നിനക്ക് തരാൻ വേണ്ടീട്ടാ എല്ലാരും പെടാപ്പാട് പെടുന്നെ" ലച്ചു ഇടക്ക് കയറി അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. "അവര് പറയുന്നത് കേക്ക് അമ്മൂ കാണാൻ തോന്നുമ്പോ കണ്ണൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നോളും " കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് വശം മനസ്സിലായ അവളുടെ അമ്മ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഞാൻ വിളിച്ചാ അപ്പൊ ഇവിടെ എത്തിക്കോണം.. കേട്ടല്ലോ.. " അവൾ നിബന്ധന വെച്ചു.. "പിന്നല്ല... പറന്നു വരും ഞാൻ " ഞാൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളെ ചിണുങ്ങി കൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു.എന്നെ പരിസരബോധം പഠിപ്പിക്കുന്നവളുടെ പക്വത കണ്ട് ഞാൻ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "ഇവറ്റകളെ ഒക്കെ ഒന്നിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ദൈവം ണ്ട് ന്നൊക്കെ പറയണത് വെറുതെ ആവും. !

ഞങ്ങളുടെ പ്രകടനം കണ്ട് അമ്മായിയമ്മ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കനത്ത നിശബ്ദതയായിരുന്നു ആ വാക്കുകളോടുള്ള പ്രതികരണം.പിന്നേം സംസാരിച്ചിരുന്ന് നേരം പോയതറിഞ്ഞില്ല.അതിനിടെ ലച്ചു എന്നെ വിളിച്ച് കേക്ക് ഓർഡർ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു. "പെണ്ണിന്റെ ഫോട്ടോ വെച്ചിട്ട്ള്ളതായിക്കോട്ടേ " ലച്ചു എന്റെ കാതിൽ പറഞ്ഞു. "ആഹ് നടന്നത് തന്നെ, അത് ക്യാമറ വിരോധി ആണ് എന്റെ കയ്യിൽ പോലും ഒരു ആകെ സെൽഫി ആണ് ഇള്ളത് " "അത് മതിയെടാ.. അവളെ ക്രോപ് ചെയ്ത് ഒറ്റക്കാക്കിയ മതി. വേഗം ചെല്ല് " ലച്ചു ധൃതി കൂട്ടി പറഞ്ഞയച്ചു.അവള് കാണാതെ ഞാൻ വണ്ടിയും കൊണ്ട്