Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 11❣️ [Kannan]

ലച്ചു പറഞ്ഞു. അതോടെ പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തെ ബൾബ് കെട്ടു.തല കുനിച്ചു നിക്കുന്ന അവളെ ഞാൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചപ്പോഴേക്കും പെണ്ണ് ചിണുങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. "അമ്മൂസെ... “ ഉം... “ "രാവിലെ എണീക്കണം, മുടി നല്ലോണം ശ്രദ്ധിക്കണം, അച്ഛനോടും അമ്മയോടും കുറുമ്പ് കാട്ടരുത്, നല്ല കുട്ടിയായിട്ടിരിക്കണം,ചുമ്മാ കെടന്ന് കരയരുത്, കേട്ടല്ലോ " ഞാൻ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയതും അവൾ സമ്മതമെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി. "അച്ഛനെന്ത് പറഞ്ഞാലും ദേഷ്യപ്പെടരുത്, ലച്ചുമ്മയെ നോക്കണം, അധികം സ്പീഡിൽ വണ്ടി ഓടിക്കരുത്, ആരോടും വഴക്കിനു പോവരുത്, രാത്രി നേരത്തെ കെടന്നൊറങ്ങണം ! തിരിച്ചും കിട്ടി ഒരു ലോഡ് കൽപ്പനകൾ. "രണ്ടിന്റെയും ഡയലോഗ് കേട്ടാ ഇവൻ വല്ല ഗൾഫിലും പോണ പോലെയാണ് " ലച്ചു ആ അന്തരീക്ഷം ഒന്ന് മയപ്പെടുത്താൻ നോക്കി. അധികം താമസിപ്പിക്കാതെ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി. നേരെ തറവാട്ടിലേക്ക് പോയി അച്ഛമ്മയെ കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവളില്ലാതെ ഇനി എത്ര ദിവസം തള്ളി നീക്കേണ്ടി വരുമോ എന്തോ.എല്ലാം പെട്ടന്ന് ശരിയായാൽ മതിയായിരുന്നു.അതിന് ആ തന്തപ്പടിക്ക് എന്ത് ബാധ കേറിയതാണാവോ.പിറ്റേന്ന് രാവിലേ എണീറ്റപ്പോ എട്ടുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.ഉമ്മറവാതിലിൽ ഉള്ള മുട്ട് കേട്ട് തുറന്നപ്പോൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത കാഴ്ചയാണ് കണി കണ്ടത് ഉമ്മറത്തു ചാരു കസേരയിൽ ഗോപാലേട്ടൻ ! എന്റെ അച്ഛൻ! ബാഗും തൂക്കി പിടിച്ചു എന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിക്കുകയാണ് കക്ഷി. ചിരിക്കുന്ന സ്വഭാവം പിന്നെ പണ്ടേ ഇല്ലാ.ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ. "ആഹാ നേരത്തെ പോന്നോ "

അപ്രതീക്ഷിതമായി കെട്ട്യോനെ കണ്ട ലച്ചു ശരിക്കും അന്തം വിട്ടിട്ടുണ്ട്.ലച്ചു മാത്രം അല്ല ഞാനും ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടിയിട്ടുണ്ട്.മകനെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ അച്ഛമ്മ ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു "സുഖല്ലേ നെനക്ക്..? "എന്ത് സുഖം അമ്മാ, അമ്മാതിരി കാര്യങ്ങളല്ലേ നടക്ക്ണത് " ഞങ്ങളെ രണ്ടിനെയും മാറി മാറി നോക്കികൊണ്ട് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. "നാളെ വരൂന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ? ലച്ചുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഗോപാലേട്ടൻ വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം നോക്കി. അതോടെ ലച്ചു മൂപ്പരെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. ചായ കുടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും ഹാളിൽ എത്തി സോഫയിൽ ഇരുവശത്തായി ഇരുന്നു.അച്ഛമ്മയും അച്ഛനും ഒരു