Chapter Title : കണ്ണന്റെ അനുപമ 2 [Kannan]

പാവം ചെക്കന്മാർ ണ്ടാവൂല. ഇത്ര പാവം ആവരുത് ട്ടോ കണ്ണാ '.അച്ഛമ്മ എന്നെ നല്ലോണം ഒന്ന് സുഖിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കഥ മൊത്തം കേട്ടതിന്റെ സ്നേഹം ആയിരിക്കണം.

"അത്ര പാവം ഒന്നും അല്ല".  അനു ആണ് അത് പറഞ്ഞത്.എന്തോ അബദ്ധം പറഞ്ഞ പോലെ അവൾ തല കുനിച്ചു.

"അതെന്താ അമ്മൂ? അച്ഛമ്മ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു

'അല്ല ഈ അധികം സംസാരിക്കാത്തവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു പാട് കാര്യങ്ങൾ ണ്ടാവും അമ്മേ. ' അവൾ അതു പറഞ്ഞിട്ട് എന്നെ തറപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കി

"അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല. ന്റെ കുട്ടി പാവം തന്ന്യാ ". അച്ഛമ്മ വീണ്ടും എന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു

'അല്ല ഞാൻ പൊതുവെ പറഞ്ഞതാ '.അമ്മു പരുങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു.

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും കിടന്നു. ഞാൻ വിരിച്ചോളാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും അമ്മു തന്നെ ആണ് വിരിച്ചു തന്നത്. കിടക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിനിടെ ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.

"മേമ ഒന്നും വിചാരിക്കില്ലെങ്കിൽ കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ "

"നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള വിചാരങ്ങൾ ഒക്കെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുവാ.ആ ചോദിച്ചോ ''. അവൾ ചെറിയ ചിരിയോടെ കെട്ടിവെച്ച മുടി അഴിച്ചിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

''മേമ രാത്രി മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ എന്താ ചെയ്യാ ''.

''എല്ലാരും ചെയ്യുന്ന പോലെ തന്നെ, അല്ല അറിഞ്ഞിട്ടിപ്പോ എന്തിനാ''?. അവൾ വീണ്ടും ചളിയടിക്കാനുള്ള മൂഡിലാണ്.

''അതല്ല രാത്രി ഒറ്റക്ക് പുറത്തേക്ക് പോണ്ടേ. എന്നെ വിളിച്ച മതി ഞാൻ നിന്ന് തരാം ''.ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് നല്ല ആശ്വാസം ആയി എന്ന് മുഖത്തു വ്യക്തമാണ്

''സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിന്റെ ഉറക്കം കളയണ്ട ന്ന് വെച്ചിട്ട. എനിക്ക് ഭയങ്കര പേടി ആണ് പുറത്തിറങ്ങാൻ' !

"അത്ര പേടിയാണേൽ പിന്നെ ഒരു പാത്രം കൊണ്ട് വെക്ക്എ, ന്നിട്ട് അതിൽ സാധിച്ചോ "

'ചീ പോടാ വൃത്തികെട്ടവനെ !.

അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു അതോടൊപ്പം ഒരു തലയിണ മൂളിപ്പറന്ന് വന്നു എന്റെ മുഖത്തിടിച്ചു.

"അല്ല അമ്മു ചേച്ചി ഞാൻ സീരിയസ് ആയി പറഞ്ഞതാ. എന്നെ വിളിച്ചോളൂ എനിക്ക് പ്രശ്നം ഇല്ല ".

ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി ഫാനും ഇട്ട് കിടക്കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.