Chapter Title : കണ്ണന്റെ അനുപമ 3 [Kannan]❤️

!

ഞാൻ അവൾക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. "

"ഒച്ച എടുക്കണ്ട. അമ്മ അപ്പുറത്ത്ണ്ട് ".പിന്നെ ഈ വെരല് ചൂണ്ടലൊക്കെ അവകാശള്ളോരുടെ അട്ത്തു മതി "

അവൾ തലയിണ ബെഡിലേക്ക് ഇട്ടു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

"ഒരവകാശവും ഇല്ലേ?...

ഞാൻ ദയനീയമായി ചോദിച്ചു. സത്യത്തിൽ ദേഷ്യത്തിൽ പറയുന്നതാണ് എങ്കിലും അവളുടെ വാക്കുകൾ എന്നെ വളരെയേറെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്ത് അവകാശം. നീ ആരാ.നീ എന്റെ ആരും അല്ല "!

എന്റെ അവൾ എന്റെ അടുത്തെക്ക് വന്നു ചീറി

"അത് കേട്ടതോടെ ഞാൻ ആകെ തകർന്ന് പോയിരുന്നു. എനിക്ക് ശരിക്കും കരച്ചിൽ വന്നു. സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ ആണല്ലോ നടക്കുന്നത്.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു നിമിഷം അങ്ങനെ നിന്നു.ഉള്ളിലെ സങ്കടക്കടൽ കണ്ണിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പിന്നെ അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല. കാലുകൾ ഉമ്മറത്തേക്ക് യാന്ത്രികമായി ചലിച്ചു.ഉമ്മറത്തു ചാരുപടിയിലേക്ക് ഞാൻ തളർന്നിരുന്നു. എന്തൊക്കെയാണ് നടക്കുന്നതെന്ന് അറിയാത്ത അവസ്ഥ. അവൾ ഇതിനും മാത്രം പറയാൻ വേണ്ടി എന്തുണ്ടായി? അവൾ എനിക്ക് രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ടു തന്ന കടലോളം സ്നേഹം ഒക്കെ വെറും അഭിനയം ആയിരുന്നോ?. ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ എന്നിലൂടെ കടന്ന് പോയി. കണ്ണുനീർ അനിയന്ത്രിതമായി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്ത് ജീവികൾ ആണ് ഈ പെണ്ണുങ്ങൾ. ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ. അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ ആണ് അമ്മുവിന്റെ കൊലുസിന്റെ ശബ്ദം അടുത്ത് വരുന്നതായി അറിഞ്ഞത്.

"ഉള്ളിലേക്ക് കിടന്നാൽ ഈ വാതിൽ അടക്കായിരുന്നു. "എനിക്ക് സ്വസ്ഥമായിട്ട് കെടന്നൊറങ്ങണം ".

പരുഷമായി അതും പറഞ്ഞു അവൾ തിരികെ പോയി.

ഞാൻ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ എണീറ്റ് വാതിലും അടച്ചു അവളുടെ പിന്നാലെ നടന്നു. റൂമിലെത്തിയിട്ടും ഞാൻ അവളെയോ അവൾ എന്നെയോ നോക്കിയില്ല. കിടക്ക നിലത്തെക്ക് ഉന്തി മറച്ചിട്ട് ഞാൻ അതിലേക്ക് വീണു.

രാവിലെ എണീറ്റപ്പോൾ റൂമിൽ ആരും ഇല്ല. ഞാൻ കിടക്ക ചുരുട്ടി വെച്ച് പുറത്തിറങ്ങി.അനുപമ അടുക്കളയിലാണെന്ന് മനസ്സിലായി. ഞാൻ നേരെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു അച്ഛമ്മ എന്തൊക്കയോ ചോദിച്ചതിന് യാന്ത്രികമായി ഉത്തരം നൽകി ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

"ഞാൻ പോവ്വാ അച്ഛമ്മേ.. ക്ലാസ്സ്‌ണ്ട്.....