Chapter Title : ❤️കണ്ണന്റെ അനുപമ 7❤️ [Kannan]

കളയൂല അത് പോരെ അമ്മക്ക്?

ഞാൻ അമ്മുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കിട്ടിയ ഗ്യാപ്പിൽ പെണ്ണ് എന്നെ ഒന്ന് ചുറ്റിപിടിച്ചു പിന്നെ പിടി വിട്ടു മാറി നിന്നു.അത് കേട്ടതോടെ അവരുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. അമ്മ അമ്മുവിനെയും വിളിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് പോയി ഉപദേശിക്കാനായിരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ ഊഹിച്ചു. ഞാനും അച്ഛനും ഉമ്മറത്തിരുന്നു.ചെറിയ സ്റ്റാർട്ടിങ് ട്രബിൾ രണ്ട് പേർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു.

"ഒന്നും മനസ്സില് വെക്കണ്ടാ
സങ്കടം കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ.... "

മൂപ്പര് ചെറിയ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"അത് സാരല്ല അച്ഛനെന്നെ എന്ത് ചെയ്താലും എനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നൂല. അമ്മൂനെ എനിക്ക് കിട്ടാൻ കാരണക്കാരായവരല്ലെ "

ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പതിയെ പതിയെ രണ്ട് പേരും ട്രാക്കിലായി. പരസ്പരം സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും അനു അമ്മയോടൊപ്പം ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു.അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി.എന്റെ തോളിൽ തലവെച്ചു ഒട്ടിച്ചേർന്നാണ് അവൾ ഇരുന്നത്..

"ഡീ...

"എന്നോട് മിണ്ടണ്ട ! പോയി ചാവാൻ പറഞ്ഞതൊന്നും ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല. എന്റെ പിണക്കം മാറീട്ടും ഇല്ലാ... "

അവൾ കുറുമ്പൊടെ പറഞ്ഞു.

"ഓഹ് സോറി ഞാനത് ഓർത്തില്ല. "

ഞാൻ ചെറു ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി. അവൾ മിററിലൂടെ എന്നെ നോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"വല്ലതും കഴിച്ചാലോ?
നെടുനീളൻ ഡയലോഗ് പറഞ്ഞിട്ടാണോ എന്തോ നല്ല വിശപ്പ്"
ഹോട്ടലിന്റെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി ഞാൻ അവളെ നോക്കാതെ ചോദിച്ചു.

"ഓഹ് വേണ്ടാ..
ഇനി കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാ എന്റെ പൈസ കൊടുക്കുവോന്ന് എന്താ ഉറപ്പ്. നാണംകെടാൻ നമ്മളില്ലേ...

അവൾ പിറുപിറുത്തു. പെണ്ണ് കൊഞ്ചാനുള്ള മൂഡിലാണ്.

"വരുന്നോർക്ക് വരാം.
താലപ്പൊലിയായിട്ട് സ്വീകരിക്കാനൊന്നും എന്നെ കിട്ടൂല.. !
ഞാൻ വണ്ടിയോട് പറയുന്ന പോലെ കൈ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞത് കണ്ട് അവൾക്ക് ചിരി പൊട്ടിയെങ്കിലും പിടിച്ചു നിന്നു.പിന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്യാത്ത പോലെ നിർത്തിയിട്ട ബൈക്കിൽ കയറി ഇരുന്നു.

വേണ്ടെങ്കി വേണ്ടാ.. !
ഞാൻ തനിച്ചു ഹോട്ടലിലേക്ക് കയറി.ഹോട്ടലിൽ കയറി ഒരു ബിരിയാണി ഓർഡർ ചെയ്തു.അവളെ കാണുന്നില്ല. ഇവളിനി ശരിക്ക് വരാതിരിക്കോ?
ഏയ്..
വെയിറ്റർ എനിക്കുള്ള ബിരിയാണി കൊണ്ട് വെച്ചിട്ടും അവളെ കാണുന്നില്ല.