Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 8❣️ [Kannan]

ഇപ്പഴൊക്കെ അമ്മ മോനാണ് മോളെ കുറച്ചു കഴിയുമ്പോ എന്താവും ന്ന് അറിയൂല....

ലച്ചു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"അല്ല അമ്മമാരേ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കേ ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റൂ.. "

ശ്രീക്കുട്ടി അർത്ഥം വെച്ചു പറഞ്ഞത് കേട്ട് എല്ലാരും പരസ്പരം നോക്കി.

അവിടെ നിൽക്കുന്നത് പന്തിയല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി എണീക്കാനൊരുങ്ങിയ എന്നെ മാമ തടഞ്ഞു. മൂപ്പര് തള്ള് തുടങ്ങുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ഗൾഫിലെ വിശേഷങ്ങൾ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത് പറഞ്ഞു പുള്ളി ചിരിയുടെ മാലപ്പടക്കം തീർത്തു. അസാധ്യ തള്ള് വരുമ്പോൾ ശ്രീക്കുട്ടി മാമയുടെ പിറകിൽ നിന്ന് പുളുവാണെന്ന് സിഗ്നൽ തരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ലച്ചുവും മോശമൊന്നും ആയിരുന്നില്ല.

"സമയം പതിനൊന്നു മണിയായി
കിടക്കാം..!
ലച്ചു ഓര്മിപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് മൂപ്പര് പരിപാടി നിർത്തിയത്.അതോടെ എല്ലാവരും എണീറ്റ് കിടക്കാൻ പോയി..

"ഗുഡ്.. നൈറ്റ്‌..

ആരും കാണാതെ ശ്രീക്കുട്ടി എന്റെ കാതിൽ വന്നു പറഞ്ഞു.

"ഗുഡ് നൈറ്റ്...

ഞാനും അവളെ നിരാശപ്പെടുത്തിയില്ല.

എല്ലാവരും ലൈറ്റ് അണച്ചു കിടന്നെങ്കിലും എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നതേ ഇല്ലാ. എന്റെ പെണ്ണിന്റെ അവസ്ഥ എന്താണോ എന്തോ..?
ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് അവൾക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു.

ഹലോ...

"ഒറങ്ങീലെ പെണ്ണെ..?

അവൾ പതിവിലും കുറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു..

"ഇല്ലെന്നേ.. എട്ടു മണിക്ക് കേറി കെടന്നതാ
. കണ്ണടച്ച് കിടക്കാൻ തുടങ്ങീട്ട് നേരം കുറെ ആയി.ഉറക്കം വരണ്ടേ..?

അവൾ ദൈന്യതയിലും ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"പുറത്തൂന്ന് എന്തൊക്കെയോ ശബ്ദം കേൾക്ക്ണ പോലെ. ചെലപ്പോ അത് തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു കെടന്നിട്ടാവും. പൊന്നൂസ് കിടന്നില്ലേ..?

"ഉം.. ഞാൻ ഇപ്പൊ കെടന്നേ ഒള്ളൂ
. ഡീ നിനക്ക് പേടിയാവുന്നുണ്ടോ ?

"സത്യം പറഞ്ഞാൽ ചെറിയ പേടി ഒക്കെ.. ണ്ട്..
ഉമ്മറത്തു കൂടെ ആരോ നടക്ക്ണ പോലെ..
സാരല്ല ഇന്നൊരു രാത്രി അല്ലേ..
ഇനി അതോർത്തു കിടക്കണ്ടാ.പൊന്നൂസ് ഉറങ്ങിക്കോ ഗുഡ് നൈറ്റ്‌... "

അവൾ ഫോൺ വെച്ചതും എന്റെ അസ്വസ്ഥത കൂടി. അവളാകെ പേടിച്ചു മരിച്ചിരിക്കുകയാണ്‌ എന്ന് ആ ശബ്ദം കേട്ടാൽ അറിയാം. എന്റെ അനുവാദത്തിനു കാത്തു നിൽക്കാതെ കാലുകൾ കിടക്കയിൽ നിന്നെണീറ്റ് നടന്നു തുടങ്ങി. ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ വാതിൽ തുറന്നു. എവിടെയും ലൈറ്റ് ഒന്നും കാണാനില്ല