Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 8❣️ [Kannan]

തന്നെയാണ്. എല്ലാം കുണ്ടൻ മോന് വേണ്ടി എഴുതി കൊടുത്തത്.അതോടെ എന്നെ കുറ്റബോധം വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി.

"വാ എണീക്ക് മാമേ !

ഞാൻ മൂപ്പർക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി !

"വേണ്ടാ.. നീ പൊയ്ക്കോ ഒരുപകാരം ചെയ്യണം ആരോടും ഇതൊന്നും പറയരുത്.. !
അയാൾ കൈകൂപ്പി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പക്ഷെ ആ അവസ്ഥയിൽ അയാളെ അവിടെ വിട്ടിട്ട് പോവാൻ എനിക്ക് തോന്നീല.ഞാൻ മാമയെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് തോളത്തു കൂടെ കയ്യിട്ട് താങ്ങി കൊണ്ട് നടന്നു.ഒരു കൈ എന്റെ തോളിലിട്ട് മൂപ്പര് അനുസരണയോടെ വെച്ചു വേച്ചു നടന്നു.

“നീയും അമ്മുവും തമ്മിലുള്ളതൊക്കെ എനിക്കറിയാം !
അവൻ കുണ്ടനാണെന്ന് എനിക്ക് പണ്ടേ അറിയാം. ആ പെണ്ണിനെ എങ്ങനേലും രക്ഷിക്കണം.

എന്നെ നോക്കി തളർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.ഞാൻ അമ്പരപ്പോടെ നോക്കിയപ്പോൾ അയാൾ വിളറിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു.

“ഇനി ഞാൻ പൊക്കോളാം..”

തറവാടിന്റെ മുറ്റത്തെത്തിയപ്പോൾ മൂപ്പര് പറഞ്ഞു. അതോടെ ഞാൻ കയ്യെടുത്തു.

"നാളെ രാവിലെ എന്നെ വിളിക്കണ ട്ടോ മറക്കരുത് !

ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് നടന്നു. വേച്ചു വേച്ചു പോവുന്ന ആ മനുഷ്യനെ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു പോയി.

"അമ്മൂസെ... "

ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി ഞാൻ കതകിൽ തട്ടി വിളിച്ചു.

എന്റെ വിളികാത്തിരുന്ന പോലെ ഒരു കൊലുസിന്റെ ശബ്ദം അടുത്തേക്ക് ഓടി വരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.ഉമ്മറവാതിൽ തുറന്ന് ഒരു തേങ്ങലോടെ അവൾ എന്നെ വന്ന് മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

"പോന്നൂസേ..ആരൊക്കെയോ.. ഇതിലെ...എന്തോ ഒരലർച്ചെമ് നിലവിളീം ഒക്കെ... അമ്മു പേടിച്ചു പോയി...."

അവൾ തേങ്ങിക്കരയുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു
പേടികൊണ്ട് അവൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. .

"അത് സാരല്ല ഏട്ടൻ വന്നില്ലേ ഇപ്പൊ. ഇനിയെന്തിനാ കരയ്ണെ
എന്റെ കുഞ്ഞൂന്റെ മേലെ ഒരു പോറല് വീഴാൻ ഏട്ടൻ സമ്മതിക്കൂല..."

ഞാനവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു കൊണ്ട് കണ്ണീർ തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുതുടച്ച് ചിരിച്ചു.പിന്നെ പൂർവാധികം ശക്തിയിൽ എന്നെ ചുറ്റി വരിഞ്ഞു നെഞ്ചിലേക്ക് തലവെച്ച് നിന്നു.

"സോറി "
ഞാനവളുടെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

"എന്തിന്..?

"വാവയെ തനിച്ചാക്കിയതിന്..!

"സാരല്ല വന്നല്ലോ എന്റെ പൊന്ന് !
അവൾ