Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 8❣️ [Kannan]

ശബ്ദം കേട്ട് ഉണരുമ്പോഴും ആ മുലഞെട്ട് എന്റെ വായിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു.ഉറങ്ങുമ്പോൾ കിടന്ന പോസിൽ നിന്ന് ഒരിഞ്ചു പോലും രണ്ട് പേരും അനങ്ങീട്ടില്ല.

അവളെ വിളിച്ചെണീപ്പിക്കാൻ കുറച്ച് നേരം കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വന്നു.നേരെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി.ഭാഗ്യത്തിന് ആരും എണീറ്റിരുന്നില്ല.ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ വാതില് തുറന്ന് കള്ളന്മാരെപ്പോലെ റൂമിൽ കയറി വാതിലടച്ചു കിടന്നു.തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ലച്ചുവിന്റെ റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു.എനിക്കെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതിനു മുന്നേ എന്റെ റൂമിന്റെ വാതിൽ തള്ളി തുറന്ന് ലച്ചു ലൈറ്റിട്ടു. ഞാനാണെങ്കിൽ കണ്ണ് തുറന്നാണ് കിടന്നിരുന്നത്.

"എന്താടാ കണ്ണ് മിഴിച്ചു കിടക്കുന്നെ ഉറക്കമൊന്നും ഇല്ലേ?

മുടിവാരിക്കെട്ടിക്കൊണ്ട് ലച്ചു ചോദിച്ചു.

"ഉറക്കം ഇല്ലമ്മേ ചെറിയ തലവേദന പോലെ.. “

ഞാൻ വായിൽ വന്ന കള്ളം തട്ടി വിട്ടു..

"അമ്മേടെ പൊന്നിനെന്ത് പറ്റി..?

ഓടിയത് കൊണ്ട് ഞാനാകെ വിയർത്തിരുന്നു അത് കണ്ട് ലച്ചു പരിഭ്രാന്തയായി അടുത്ത് വന്നിരുന്ന് നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ചു..

"പനിയൊന്നും ഇല്ലാ !
അല്ലാ..നീയിപ്പോ ഉമ്മറ വാതിൽ തുറന്നിരുന്നോ?

ലച്ചു സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ആഹ്. അത് ഞാൻ ഉറക്കം വരാഞ്ഞപ്പോ ഉമ്മറത്തു പോയി ഇരുന്നതാ...

ഞാൻ വിക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

"ഒന്നുറങ്ങിയാല് ഒക്കെ ശരിയാവും.ഒന്നൂല്ല അമ്മേടെ കുഞ്ഞിന്.. "

ലച്ചു എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മവെച്ചുകൊണ്ട് എണീക്കാനൊരുങ്ങിയപ്പോ ഞാൻ തടഞ്ഞു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ആ സ്നേഹം എന്റെ കണ്ണ് നിറച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.അതിലുപരി അമ്മയെ നാളുകളായി പറ്റിക്കുന്നതിന്റെ കുറ്റബോധവും..

"കുറച്ച് നേരം ഇവിടെ കെടക്കമേ...
എത്ര നാളായി .. "

ഞാൻ ലച്ചുവിന്റെ കൈ പിടിച്ച് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അമ്മക്ക് പണിയുണ്ട് കണ്ണാ
അവരെണീക്കുമ്പോഴേക്കും വല്ലതും ഉണ്ടാക്കണ്ടേ..?

"അതിനൊക്കെ ഇനീം സമയണ്ട്
വന്നേ...

ഞാൻ കെഞ്ചി.

“ഈ ചെക്കനെക്കൊണ്ട്…

ലച്ചു ചിരിയോടെ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് കിടന്നു.പിന്നെ എന്നെ മുറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു. പിന്നെ എന്റെ തല പിടിച്ച് മാറിലേക്ക് അമർത്തി പുറത്ത് തലോടിക്കൊണ്ട് കിടന്നു.ഇതേ ശൈലി തന്നെ ആണ് അമ്മുവിനും. ചേരേണ്ടത് തന്നെയാണ് ചേർന്നത് !ഞാൻ മനസ്സിലോർത്തു
കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെ ഞാൻ കാലെടുത്തു ലച്ചുവിന്റെ മേലേക്കിട്ടു മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു. ആ കിടത്തം എനിക്ക് മാനസികമായി ഒരുപാട്