Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 8❣️ [Kannan]

ഇതെന്നെ കൊന്നാലും ഞാൻ തരൂല..

അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ കൈ അവളുടെ കൈ അവളുടെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞു പതിഞ്ഞു.

അടി കിട്ടി നിലത്തു വീണ അവൾ വീണ്ടും എണീറ്റിരുന്ന് കട്ടിലിലിരുന്ന് മുഖം പൊത്തി കരയാൻ തുടങ്ങി..

"വാടി ഇവിടെ...

അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ച് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയി...

"കേറ്..

മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി ബൈക്കെടുത്ത്‌ ഞാൻ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു

എങ്ങോട്ടാ...

ചാവാൻ...

"ഞാൻ എന്റെ സങ്കടം കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ കണ്ണേട്ടാ..
സോറി... "

"നിനക്ക് മാത്രല്ലേ സങ്കടം ഒള്ളൂ
നീയിത് കുറെ കാലായി തുടങ്ങീട്ട്
ബാക്കിയുള്ളോനിവിടെ കെടന്ന് ഉരുകുമ്പഴാണ് അവളുടെ അമ്മേടെ കീപ്പ്.. ! നീ കേറുന്നുണ്ടോ?

ഞാൻ അലറി....

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പിന്നിൽ കയറി ഇരുന്നു.സങ്കടം കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ മണ്പാതയിലൂടെ മരണവേഗത്തിൽ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ പേടി കൊണ്ട് അവളെന്നെ ഇറുക്കി തുടങ്ങി
നേരെ പോയത് അമ്പലത്തിലേക്കാണ്.പൂജ സമയം കഴിഞ്ഞതിനാൽ ആ പരിസരത്ത്‌ ഒരാളും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അമ്പലമുറ്റത്തു വണ്ടി നിർത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അവളേം വലിച്ചു കൊണ്ട് അടച്ചിട്ട ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിൽ നിന്നു. അവൾ കാര്യം അറിയാതെ എന്നെ ഉറ്റുനോക്കി നിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന ഉണ്ണി കെട്ടിയ താലി പൊട്ടിച്ചു ദൂരെ എറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് എന്റെ താലി പിടിച്ച് വാങ്ങി.

"കണ്ണേട്ടാ.. വേണ്ടാ...
ഇപ്പോഴല്ല.. പിന്നെ മതി...

എന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലായ അവൾ തടഞ്ഞു.

"ഇപ്പൊ തന്നേ വേണം. അല്ലെങ്കിൽ നീ ഇനിയും ഇത്പോലോരൊന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്യും!
നിനക്കറിയാവുന്ന ദൈവങ്ങളെ ഒക്കെ വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചോ.. !

"മുഹൂർത്തവും ആചാരങ്ങളും ഒന്നും അറിയില്ല.ഒരുറപ്പ് മാത്രം എന്റെ ജീവനുള്ള കാലം വരെ ഇവളെ പൊന്നു പോലെ നോക്കിക്കോളാം.ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കണം !

അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ശ്രീകോവിലിലേക്ക് നോക്കി കൈ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണടച്ചു കൈ കൂപ്പി പ്രാര്ത്ഥിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളെ താലി ചാർത്തി.പിന്നെ ഞാനും അവളും പരസ്പരം കണ്ണിൽ നോക്കി നിന്നു.

"ഇനി എന്റെ ഭാര്യയെ സമ്മതിച്ചാൽ ഞാൻ വേണേൽ ശ്രീക്കുട്ടിയെ കെട്ടാം !