Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 9❣️ [Kannan]

എന്റെ അമ്മക്കുട്ടി പറഞ്ഞ് സമ്മതിപ്പിച്ചാൽ മതി..

ഞാൻ വീണ്ടും പതപ്പിച്ചു....

പതിയെ പതിയെ ഞങ്ങൾ തമ്മില് പഴയ പോലെ തന്നെ അടികൂടാനും കൊഞ്ചാനും തുടങ്ങി. എന്നാലും ലച്ചു ഇത്ര പെട്ടന്ന് സമ്മതിച്ചത് എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു. പാവം എന്റെ സന്തോഷം മാത്രേ അതിനുള്ളൂ...

"കുളിച്ചു വേഗം പോവാൻ നോക്ക്!

സമയം ആറര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലച്ചു ആജ്ഞാപിച്ചു.സത്യം പറഞ്ഞാൽ പോവാൻ തോന്നുന്നുണ്ടാരുന്നില്ല.ആഹ് എന്തായാലും പോവാം. മിണ്ടൂലെങ്കിലും കണ്ടോണ്ടിരിക്കാലോ…

"ദേ കല്യാണത്തിന് മുന്നേ വല്ല തോന്ന്യാസം കാണിച്ച് മാനം കെടുത്തിയാൽ അരിഞ്ഞു കളയും ഞാൻ.. “

ഛെ !
ലച്ചുവിന്റെ വർത്താനം കേട്ട് ആകെ ചൂളിപ്പോയി. എസ്‌കേപ്പ്..

തറവാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ അമ്മു എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്.
കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് അതിന് വയ്യാണ്ടായിട്ട്ണ്ട് പാവം.
എന്ത് പാവം രണ്ട് ദിവസം അങ്ങനെ നടക്കട്ടെ..
കണ്ട്രോൾ തരണേ ഈശ്വരാ... !

ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി.

"ഞാൻ വരൂല്ലാന്ന് കരുതി

അമ്മു പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ
എന്നെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.

"അതിന് നിന്റെ സംസ്കാരം അല്ലല്ലോ എന്റേത്.. “

"കണ്ണേട്ടാ ഞാൻ...

"എന്നോട് മിണ്ടണ്ട.എനിക്കൊന്നും കേള്ക്ക്കേം വേണ്ടാ.. !

അതോടെ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ അച്ഛമ്മയുടെ എടുത്തേക്കും. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവളോട് പിണങ്ങുമ്പോഴാണ് പാവം അച്ഛമ്മയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് തന്നെ. ഞാനും അച്ഛമ്മയും സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അമ്മു ചുറ്റി പറ്റി അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. അവൾ ശരിക്കും ഒറ്റപെടുന്നുണ്ട്

ചോറുണ്ടപ്പോഴും എന്റെ നിലപാടിന് മാറ്റം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. ശീലത്തിന്റെ ഭാഗമെന്നോണം ചോറുരുള യുമായി അവളുടെ കൈ ഉയരുന്നതും പിന്നെ അവൾ അത് വിഷമത്തോടെ പിൻവലിക്കുന്നതും