Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 9❣️ [Kannan]

പറഞ്ഞു നിർത്തി.

കേട്ടപ്പോൾ ചെറിയ വിഷമം ഉണ്ടായെങ്കിലും അവൾ പറയുന്നതിൽ കാര്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഞാൻ എതിർത്തില്ല.

"ഞാനിപ്പോ എന്ത് വേണോന്നാ കുഞ്ഞു പറയണേ?

ഞാനവളുടെ കവിളിൽ ഉമ്മവെച്ചു കൊണ്ടാണത് ചോദിച്ചത്

"പൊന്നൂസ് അമ്മയോട് പോയി എല്ലാം പറയണം..!

“സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലോ?

"സമ്മതിക്കുന്നത് വരെ നമ്മള് കാത്തിരിക്കണം.എനിക്ക് കണ്ണേട്ടൻ മാത്രം പോരാ. ആ അമ്മേം അച്ഛനും വേണം.. !

അവൾ നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി എന്നെ നോക്കി.

"നമുക്ക് രണ്ട് പേർക്കും കൂടി പോയി പറഞ്ഞാലോ...?

ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണുകിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ പിന്നിലേക്കൊതുക്കി.ഒറ്റക്ക് പറയാൻ പേടിയുണ്ടായിട്ടല്ല.അവളുടെ ഭാഗം അവൾക്ക് നേരിട്ട് പറയാല്ലോ.എന്തിനെയും ഫേസ് ചെയ്യാൻ എനിക്കെപ്പോഴും ധൈര്യം തരുന്ന ലച്ചുവിനെ ഫേസ് ചെയ്യാനാണിപ്പോൾ ഈ ബുദ്ധിമുട്ട്. ജീവിതത്തിലെ ഓരോ അവസ്ഥകളെ.. !

"അയ്യോ എനിക്ക് പേടിയാ.. ഞാൻ വരൂല... "

അത് പറയാൻ തന്നെ അവൾക്ക് ധൈര്യം പോരാ എന്നെനിക്ക് തോന്നി..

"ഒക്കെ ഞാൻ ഒറ്റക്ക് ഉണ്ടാക്കി വെച്ചതാണല്ലോ ല്ലേ..
ഞാൻ നീരസത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"അയ്യോ അങ്ങനെ അല്ല പണ്ടേ എനിക്ക് ഏടത്തീടെ അല്ല അമ്മേടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് നിക്കാൻ പേടിയാ."

സത്യമാണ് ഭയങ്കരമായ മനശക്തിയാണ് അമ്മക്ക്. എന്തും നേരിടാനുള്ള ധൈര്യവും ഉണ്ട്. ആണുങ്ങൾ പോലും സംസാരിച്ചു നിക്കാൻ പാട് പെടും. എന്നാലോ ആൾ പഞ്ചപാവം ആണ് താനും.

"എടീ പൊട്ടീ.. എന്തായാലും ഇതറിഞ്ഞാൽ അമ്മ നിന്നെ കാണാൻ വരും. ആദ്യമേ പോരുന്നതല്ലേ നല്ലത്..?

"മുത്തപ്പാ ....

അത് കേട്ടതും അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു.

"നീ വന്നേ.. "

ഞാനവളുടെ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ചു.

"നിക്ക് ചെക്കാ ഷാൾ ഇടട്ടെ.. !

ടെൻഷൻകൊണ്ടും ഭയം കൊണ്ടും അവൾ ആകെ വിളറിയിരുന്നു.

ഇത്രേം ദിവസം ആയിട്ടും ഇത്രേം കൂട്ടായ അമ്മയോട് എന്തുകൊണ്ട് ഇത് പറഞ്ഞില്ലാന്ന് എല്ലാരും ചോദിച്ചില്ലേ. അതിന് ഒറ്റ ഉത്തരമേ ഒള്ളു. അന്നത്തോടെ തറവാട്ടിലെ പൊറുതി തീരും.എന്റെ പെണ്ണ് ഒറ്റക്കാവും.

"അല്ലെങ്കിൽ നീ പിന്നെ വന്നാ മതി.ഇനി അത് കൊണ്ട് തടിച്ചീടെ ഈഗോ വർക്ക്‌ ഔട്ട്‌ ആവണ്ട.. !
ഞാൻ അവളെ തടഞ്ഞു.

"ആഹ് ഞാനത് പറയാൻ