Chapter Title : കണ്ണന്റെ തോഴിമാർ 22 [David]

വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായില്ല

എന്റെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ അമ്മായിക്കു പെട്ടെന്നൊരു ചമ്മൽ, അരുതാത്തതു നാവിൽ നിന്നു വീണു പോയതു പോലെ... അവസരം മുതലെടുക്കാൻ ഞാനും തീരുമാനിച്ചു

"ഞാൻ കെട്ടാറാവുന്ന കാലം വരെ അമ്മായിയും കല്യാണം കഴിക്കാതെ നിൽക്കുവായിരുന്നേൽ ഉറപ്പായിട്ടും ഞാൻ ചോദിച്ചേനെ കെട്ടിക്കൊട്ടേ എന്ന് " ഒന്നു നിർത്തിയിട്ട് ഞാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു "പിന്നെ കെട്ടാൻ പ്രായം ആയെന്ന് അമ്മായിക്കും എനിക്കും തോന്നിയാ പോരല്ലോ...ആദ്യം പറഞ്ഞ ഈ സമൂഹവും സമ്മതിക്കണ്ടേ?"

ഞാൻ പകുതി തമാശയും പകുതി കാര്യവുമായിട്ട് പറഞ്ഞു

അമ്മായിയുടെ മുഖം പെട്ടെന്നു വികാരനിർഭരമായി... "അത്രക്കിഷ്ടമാണോ കുട്ടാ നിനക്കെന്നെ?".. ഇടറുന്ന തൊണ്ടയോടെ എന്നൊടു ചോദിച്ചു

അതേസമയത്താണ് "അമ്മേ.. അമ്മേ" എന്നുള്ള അമ്മായിയുടെ മോളുടെ വിളി വന്നത്.. അത് കേട്ടതും ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറയുന്നതിനു മുൻപേ തന്നെ അമ്മായി പെട്ടന്ന് പോയി..

"ശേ.. നശിപ്പിച്ചു" എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു.. കുറച്ചു നേരം കൂടി നിന്നിരുന്നേൽ എന്റെ വരുതിയിൽ വന്നേനെ

ഞാൻ വെളിയിറങ്ങി പത്തിരുപതു മിനിറ്റ് ചുമ്മാ നടന്നു...എന്റെ മനസ്സും എന്തോ പോലെയായിരുന്നു..അങ്ങനെ നിന്നപ്പോഴാണ് അമ്മായിയുടെ മോളും മരുമകനും എവിടെയോ പോകാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങിയത്..അപ്പോൾ എനിക്ക് മനസിലായി റൂമിൽ അമ്മായി മാത്രം...എന്തായാലും ചെല്ലുക തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു...

അവിടെ റൂമിന്റെ മുന്നിൽ വന്നു കതകിൽ മുട്ടിക്കൊണ്ടു വിളിച്ചു...ആദ്യം പ്രതികരണമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല...വീണ്ടും വിളിച്ചപ്പോൾ അമ്മായി കതകും തുറന്നു പുറത്തു വന്നു

പക്ഷെ ഒരു നിശ്ചയദാർഡ്യം ആ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു

തുറന്നു വന്ന വഴിയെ മുഖവുരയൊന്നുമില്ലാതെ അമ്മായി ചൊദിച്ചു "ഞാൻ സമ്മതിച്ചാൽ ഇപ്പോഴും നീ എന്നെ കെട്ടുമോ ?

"തീർച്ചയായും"..ഞാൻ തമാശക്കുവേണ്ടി പറഞ്ഞു

പിന്നീടാണു കര്യങ്ങളുടെ ഗൗരവങ്ങളറിഞ്ഞത്...എല്ലാം