Chapter Title : കണ്ണന്റെ തോഴിമാർ 22 [David]

അമ്മായി എന്നോട് പറഞ്ഞു..അമ്മായി രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയെ ഗർഭിണിയായിരിക്കുന്ന സമയത്തു അമ്മാവന് എന്തോ പനിവന്നു അശുപ്രതിയിലായിരുന്നപ്പോൾ ഡോക്ടർക്ക് ഏതോ മരുന്നിൽ തെറ്റുപറ്റി ലൈംഗീക ശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടു...അന്നു മുതൽ അമ്മാവൻ തൊട്ടിട്ടു പോലുമില്ല..

ആ ഒരു വിഷമം കൊണ്ടാകാം..സ്വന്തം ഭർത്താവിനോടുള്ള അമിത സ്നേഹവും സദാചാര ചിന്തയും കൊണ്ടു ഇത്രയും നാൾ അമ്മായി തന്റെ വികാരങ്ങൾ മൂടി വച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ

പക്ഷെ മോളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു മരുമോൻ വരുന്നത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു ഈ മൂടി വെപ്പ്.. വീണ്ടും അമ്മായിയിലെ വികാരങ്ങൾ പുറത്തു വന്നു

"ഞാനും ഒരു പെണ്ണാ.. എത കടുത്ത സംയമനമെടുത്താലും ശരീരത്തെ എപ്പൊഴും നിയന്ത്രിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല... പലപ്പോഴും കടുത്ത മാനസീക സംഘർഷവുമുണ്ടാകാറുണ്ട്...പക്ഷെ ജീവിതത്തിലാരോടെങ്കിലും ഇങ്ങനെയൊരു വിഷയത്തെ പറ്റി ഇതുവരെ സംസാരിക്കണ്ടതായിട്ടു വന്നിട്ടില്ല..ഞാൻ

എന്തിനെങ്കിലും അസംതൃപ്തമാണെന്ന് ഇപ്പോൾ നീ അറിഞ്ഞതല്ലാതെ ഈ ലോകത്തിൽ ഇതുവരെ ആരും അറിഞ്ഞിട്ടുമില്ലാ..

ശരീരത്തിനു വേണമായിരുന്നെങ്കിലും, ശരീരത്തിന്റെ ആവശ്യം മനസ്സ് അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല" അമ്മായി താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ നിശ്ചയദാർഡ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു

ഞാൻ : അമ്മായി എന്താണ് ഈ പറഞ്ഞു വരുന്നത് ?

അമ്മായി എന്നെ ഇടതു കൈകൊണ്ട് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു വലതു കൈകൊണ്ട് എന്റെ തലയിലും മുഖത്തും തലോടിക്കൊണ്ട് കണ്ണുകളിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു.. "ഞാൻ പറയുന്നത് എന്റെ കൂട്ടൻ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കണം...നീ വിളിച്ചപ്പോൾ കതക് തുറന്നത് തന്നെ ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ തന്നെയാണ്...

എനിക്കും ഒരു ജീവനുള്ള ഭർത്താവിനെ വേണം...ഒരു സ്തീ ആയി ജീവിക്കണം... അതിനുള്ള പ്രലോഭനം എന്നിലുണ്ടാക്കിയതു നീയാണ്..നിന്നെ ആ സ്ഥാനത്തു ഞാൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു കഴിഞ്ഞു...ഇന്നു തന്നെ ഈ മിന്നും മോതിരവും നീ എന്നെ അണിയിക്കണം...

നമ്മൾ രണ്ടാളും മാത്രമറിയുന്ന