Chapter Title : കണ്ണീർപൂക്കൾ 4

സഹിക്കില്ല ,കഴിഞ്ഞതു കഴിഞ്ഞു അവർക്ക് അത്രേ ജിവിതമെ വിധിച്ചോട്ടൊണ്ടാകുകയോളു.

ഞാൻ: എന്നാലും പ്രിയ മോൾ അവൾ ജീവിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടല്ലെ ഉണ്ടായിരുന്നോളു അവൾക്ക് എന്തിനു ഇത്രയും വലിയ ശിക്ഷ ദൈവം കൊടുത്തു. എന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.

ദേവൂ: ഏട്ടാ അതാണ് ജീവിതം , വിധിയെ തടുക്കാൻ നമ്മുക്ക് ആകില്ലല്ലോ ഏട്ടൻ വന്നെ കുളിച്ചത് മതി എന്നു പറഞ്ഞു എന്നെ ഷവറിന്റെ അടിയിൽ നിന്നു പിടിച്ചു മാറ്റി,ഷവർ ഒഫ് ചെയ്ത ടർക്കി എടുത്ത് തലയൊക്കെ തോർത്തി തന്നു ,എന്റെ നന്നഞ്ഞ ഡ്രെസ് ഒക്കെ മാറ്റി വേറെ ഇടിപ്പിച്ചു , ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു ,എനിക്ക് ദേവൂ ന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായില്ല എന്റെ മനസിൽ എന്തൊ വലിയ തെറ്റ് ഞാൻ അവളോട് ചെയ്തു എന്ന കുറ്റബോധം എന്നുള്ളിൽ കിടന്നു പുകയുന്നുണ്ടാർന്നു ,ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു ,എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടാർന്നു.

'ഞാൻ ദേവൂനോടും പ്രകാശേട്ടനോടും ചേയ്ത വഞ്ചന യാണു ഈ ദുരന്തങ്ങൾ എല്ലാം കാരണം ,എനിക്ക് ദേവൂ നോട് എല്ലാം തുറന്നു പറയണം അവളെ ഇനിയും വഞ്ചിക്കാൻ ഞാൻ ഒരുക്കം അല്ല, ഞാൻ എല്ലാ കാര്യവും ദേവൂ നോട് പറയാൻ മനസിൽ കണക്കു കൂട്ടി''

ഞാൻ: ദേവൂ എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. ആ കാര്യം കേട്ടുകഴിഞ്ഞിട്ട് നീ ഏത് അർത്ഥത്തിൽ എടുക്കും എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല ,നീ എന്തു തിരുമാനിച്ചാലും എന്നെ വെറുക്കാതിരുന്നാ മാത്രം മതി നീയും കൂടി എന്നെ കൈ വിട്ടാൽ പിന്നെ ഞാൻ ആകെ തകർന്നു പോകും,

ദേവൂ: ഏട്ടനെ വെറുക്കാനൊ, ഈ ദേവൂ നേ കുറിച്ച് ഏട്ടൻ ഇങ്ങനെയാണൊ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത് ,ഏട്ടനെ വെറുക്കാൻ ഈ ജന്മത്തിൽ മാത്രം അല്ല ഇനിയും എത്രയും ജന്മം ഉണ്ടെങ്കിലും ഈ ദേവൂന്നു കഴിയില്ല,

ഞാൻ: നീ എന്നെ വെറുക്കും ഈ കാര്യം കേൾക്കുമ്പോൾ. ഞാൻ നിന്നോട് ഒരിക്കലും ചേയ്യാൻ പാടില്ലത്താ തെറ്റാണ് ഞാൻ ചെയ്തത് ,അതിന്റെ ശിഷയാണു ഞാൻ ഇപ്പോ അനുഭവിക്കുനത് ഇനിയും നിന്നോട് ഞാൻ അത്