Chapter Title : കന്യകൻ 1 [Sorrow]

തന്നെയാ എനിക്ക് ഉന്നെ നോക്കാൻ തന്നെ "

"മനസിലായില്ല...."

"ആയിടുവേ..."

ഒരു ചിരിയിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തി.അപ്പോഴാണ് ഞാൻ എന്റെ ജീപ്പിന്റെ കാര്യം ആലോചിച്ചത്

"എന്റെ വണ്ടി...?"

"ആ അതു ഇങ്കെ ഇറുക്ക് കാട്ടു പക്കത്തിലെ. നിന്റെ എല്ലാ സാധനങ്ങളും അതിൽ തന്നെ ഉണ്ട് "

"ഒരു ഹെല്പ് കൂടെ പണ്ണ മുടിയുമാ..?"

"എന്നാ...?"

"എന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം അതിലാണ്. അതൊന്നു കിട്ടിയിരുന്നേൽ "

"വേണാടാ... ഇപ്പൊ ഞാൻ മട്ടും താൻ ഉന്നെ പാക്കുവേ അപ്പൊ നിനക്ക് ഇത്ര ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ മതി.ഇത് മാതിരി പോണ ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ പുറത്തിറങ്ങാൻ പറ്റും. ഇന്ത ട്രൗസർ എല്ലാം ഊരി ഇട്ടിടു അങ്കെ എല്ലാം മരുന്ന് പുരട്ട വേണ്ടി ഇറുക്ക്‌ മനസിലായില്ലേ "

"അപ്പൊ...?"

"പറവാല്ലേ വേറെ യാറും വരൂല്ല. ഞാൻ മട്ടും താ അനാലും വേണെണ്ണാ എന്താ തുണിയെ മേലെ പോട്ടുക്കോ "

"മ്മ് "

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അരച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന പാത്രം താഴെ വച്ചു അവൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന്

"ഇപ്പൊ തൂങ്കിക്കോ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഈ മരുന്ന് റെഡി ആകും അപ്പൊ ഞാൻ വന്നു എഴുന്നേൽപ്പിക്കാം

"ആ ഓക്കേ, കാർത്തി ഒരു സംശയം"

"എന്താ..?"

"നിങ്ങക്ക് എങ്ങനെ ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാം..?"

"ഇങ്കെ ഇരുന്ത് ഏകപ്പെട്ട നാട്ടുകളിലേക്ക് വഴി ഇരുക്ക് അനാ അതു ഞങ്ങള്ക്ക് മട്ടും താ തെരിയും അതിലൂടെ പോയി പഠിച്ചു തിരിച്ചു വന്നവർ എല്ലാം ഇവിടെ ഉണ്ട് അതിൽ ഉള്ളവർ ഇവിടെ പള്ളിക്കൂടത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. ഞങ്ങള്ക്ക് പുറം ലോകമായി ബന്ധം ഇല്ലാത്തത് ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചിട്ടാണ് അല്ലാതെ മുടിയതിനാലെ ഇല്ലേ "

"ഓക്കേ... ബൈ.."

ഞാൻ ചെറിയ ഒരു ചിരി കൊടുത്തു. ചെറുതായി മയക്കം വീണ്ടും വരുന്നുണ്ട് അവൾ ദേഹത്തു പുരട്ടിയ മരുന്നിന്റെ മണം കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു.

"ഇപ്പൊ ഉറങ്ങിക്കോ ഞാൻ വന്നു വിളിക്കാം ഒരു മരുന്ന് കൂടെ കഴിക്കണം "

അതും പറഞ്ഞു അവൾ പുറത്തേക്കു പോയി ഓല കൊണ്ടുള്ള വാതിൽ പഴയതു പോലെ തിരിച്ചു വക്കുന്നത് കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി...

പിന്നെ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത് ആരോ